خوب سلاااااام
به به شوکا خانم کجا بودی چه عجب از این ورا
خوبین دوستان؟
ما خوبیم. خیلی گرفتاریم. خط تلفن خونه قطع بود . بالاخره وصل شد. عروسیه برادر کوچیکم بود. خدا رو شکر به سلامتی تموم شد ولی حسابی خسته شدیم.
از کانادا هیچ خبری نیست. کم کم دیگه دارم نا امید میشم. انگار اون انرژی که برای دنبال کردن کارا داشتم یک دفعه تخلیه شده. زندگی پر استرس ایران هم شده قوز بالا قوز.
آرینا خوبه. خیلی شیطونه. و کم خواب. کم کم داره شروع می کنه حرف زدن.
خواستم شروع کنم به نوشتن فکر می کردم کلی حرف دارم . اما نمی دونم چی بگم و از کجا بگم.
سعی می کنم ار این به بعد هر روز بنویسم که اینطوری نشه.
فعلا باهاتون خداحافظی می کنم.
۱۳۸۹ آذر ۱۳, شنبه
۱۳۸۹ آذر ۱, دوشنبه
۱۳۸۹ شهریور ۳۱, چهارشنبه
برگشتیم
سلام به همگی
رفتیم دبی و برگشتیم. همه چیز مثل قبل بود و تغییر خاصی صورت نگرفته بود. ویزای اقامتمون رو تمدید نکردیم. به چند دلیل:
1- برای جلوگیری از کنسل شدن ویزا باید هر شش ماه به امارات وارد شد و ما فعلا که توی ایران هستیم
2- اگه قرار باشه کمتر از شش ماه دیگه بریم کانادا تقریبا رفت و آمد هر شش ماه یکبار غیر ممکنه (با توجه به هزینه و سایر مسایل)
3- تنها در صورتی تمدید ویزا با هزینه خودمون به در می خورد که سام بتون یه کار با درآمد بالای 15000 درهم پیدا کنه که این هم با توجه به بازار کار فعلی خیلی دور از ذهن هست. تازه اگه شرکتی اینقدر قوی بخواد بهش کار بده خودش هم براش به راحتی ویزا در میاره
****
حالا بریم سراغ سوال روانپزشکی:
چطور میشه تنهایی تک فرزند رو بدون داشتن بچه دوم پر کرد؟
اگه دوستان نظرات علمی دارن خوشحال میشم منو راهنمایی کنن.
***
دوست خوبی به اسم علیرضا از من خواسته که به وبلاگش سر بزنم. دوست عزیز هر کاری می کنم وبلاگت باز نمیشه
رفتیم دبی و برگشتیم. همه چیز مثل قبل بود و تغییر خاصی صورت نگرفته بود. ویزای اقامتمون رو تمدید نکردیم. به چند دلیل:
1- برای جلوگیری از کنسل شدن ویزا باید هر شش ماه به امارات وارد شد و ما فعلا که توی ایران هستیم
2- اگه قرار باشه کمتر از شش ماه دیگه بریم کانادا تقریبا رفت و آمد هر شش ماه یکبار غیر ممکنه (با توجه به هزینه و سایر مسایل)
3- تنها در صورتی تمدید ویزا با هزینه خودمون به در می خورد که سام بتون یه کار با درآمد بالای 15000 درهم پیدا کنه که این هم با توجه به بازار کار فعلی خیلی دور از ذهن هست. تازه اگه شرکتی اینقدر قوی بخواد بهش کار بده خودش هم براش به راحتی ویزا در میاره
****
حالا بریم سراغ سوال روانپزشکی:
چطور میشه تنهایی تک فرزند رو بدون داشتن بچه دوم پر کرد؟
اگه دوستان نظرات علمی دارن خوشحال میشم منو راهنمایی کنن.
***
دوست خوبی به اسم علیرضا از من خواسته که به وبلاگش سر بزنم. دوست عزیز هر کاری می کنم وبلاگت باز نمیشه
۱۳۸۹ شهریور ۹, سهشنبه
خبری نیست جزبی خبری
هیچ خبر تازه ای نیست. همه چی کش دار و طولانیه. احتمالا 5 شنبه بریم دبی . شاید نخوایم ویزا رو تمدید کنیم . نمی دونم. کلاس هامون خیلی خوب داره پیش میره . نیست خیلی معروفیم!!!!!!!
متاسفانه یکی از شاگردهام که توی کلاس فشرده بود و فقط 26 سالش بود تصادف کرد و مرد. خیلی شک بزرگی بود برای همه.
آرینا خوبه. سه چهار روز تب و مریضی داشت که دکتر گفت تب سنجاقکه. به حق چیزهای نشنیده. یکی دو تا سوال روانپزشکانه (کلمه ضرب میکنم) دارم که بزودی میام و مطرح می کنم و از تمامی متخصصین تقاضای همفکری دارم.
فعلا باید برم.
پی نوشت:
الان آدرس وبلاگ جدید گلدونه رو پیدا کردم و کلی خوشحال شدم نوشته هاشو دوست دارم
متاسفانه یکی از شاگردهام که توی کلاس فشرده بود و فقط 26 سالش بود تصادف کرد و مرد. خیلی شک بزرگی بود برای همه.
آرینا خوبه. سه چهار روز تب و مریضی داشت که دکتر گفت تب سنجاقکه. به حق چیزهای نشنیده. یکی دو تا سوال روانپزشکانه (کلمه ضرب میکنم) دارم که بزودی میام و مطرح می کنم و از تمامی متخصصین تقاضای همفکری دارم.
فعلا باید برم.
پی نوشت:
الان آدرس وبلاگ جدید گلدونه رو پیدا کردم و کلی خوشحال شدم نوشته هاشو دوست دارم
۱۳۸۹ مرداد ۲۴, یکشنبه
خوب همین الان خبردار شدم دوست بسیار خوبم مرجان که از دبی همدیگه رو می شناسیم شروع کرده وبلاگ نویسی. از همین جا باهاش سلام می کنم. اون یکی از دوستایی بوده که هرچند زیاد نمی دیدمش اما همیشه یه مشاور خیلی خوب برای من بوده ویلاگش هم هست
http://www.azdubaitacanada.blogspot.com/
http://www.azdubaitacanada.blogspot.com/
۱۳۸۹ مرداد ۱۲, سهشنبه
۱۳۸۹ مرداد ۹, شنبه
از دست آدمهای بیکار...
لاله جان
خوشم اومد که اونجوری جوابش رو دادی اما متاسفانه من روم نمیشه باهاشون اینجوری حرف بزنم. سن وسالی ازشون گذشته و خیلی بهشون برمیخوره. تو دلم هی براشون زبون در میارم. اما در ظاهر می خندم و میگم حالا بریم ببینیم چی پیش میاد. و باورت میشه احساس می کنم اگه خدایی نکرده مشکلی واسه ما پیش بیاد و موفق نشیم اینا ته دلشون خوشحال میشن. و احساس پیروزی می کنن.
نمی دونم چرا بعضی از ما اینجوری هستیم. شاید فکر می کنیم شکست دیگران ، شکست های ما رو می پوشونه و احتمالا موفقیت هامون رو پر رنگ میکنه.
اینو گفتم یادم اومد همین چند وقت پیش که ما هنوز برنگشته بودیم از دبی زنگ زدم به خاله سام که حال احوال کنم با خنذه گفت شنیذم داری با آرینا می ری کانادا و سام رو نمی بری... از تعجب شاخام رفت رو هوا. بعلله قضیه این بود که یکی از فامیل های مهربان و دلسوز با خوشحالی و یک فقره نیش باز به خاله طفلی گفته بود که شنیدم سام و شوکا جدا شدن و شوکا داره تنهایی میره کانادا. اون بیچاره هم زود زنگ زده بود و از مامان سام خبر گرفته بود. حالا فکرشو بکنید ببینید آدم چقدر می تونه بیکار باشه. اصلا ما خدا رو شکر حتی یکبار هم حداقل جلو کسی با هم دعوا نداشتیم. آخه این داستانها رو از کجا میارین. چی بگم والا
خوشم اومد که اونجوری جوابش رو دادی اما متاسفانه من روم نمیشه باهاشون اینجوری حرف بزنم. سن وسالی ازشون گذشته و خیلی بهشون برمیخوره. تو دلم هی براشون زبون در میارم. اما در ظاهر می خندم و میگم حالا بریم ببینیم چی پیش میاد. و باورت میشه احساس می کنم اگه خدایی نکرده مشکلی واسه ما پیش بیاد و موفق نشیم اینا ته دلشون خوشحال میشن. و احساس پیروزی می کنن.
نمی دونم چرا بعضی از ما اینجوری هستیم. شاید فکر می کنیم شکست دیگران ، شکست های ما رو می پوشونه و احتمالا موفقیت هامون رو پر رنگ میکنه.
اینو گفتم یادم اومد همین چند وقت پیش که ما هنوز برنگشته بودیم از دبی زنگ زدم به خاله سام که حال احوال کنم با خنذه گفت شنیذم داری با آرینا می ری کانادا و سام رو نمی بری... از تعجب شاخام رفت رو هوا. بعلله قضیه این بود که یکی از فامیل های مهربان و دلسوز با خوشحالی و یک فقره نیش باز به خاله طفلی گفته بود که شنیدم سام و شوکا جدا شدن و شوکا داره تنهایی میره کانادا. اون بیچاره هم زود زنگ زده بود و از مامان سام خبر گرفته بود. حالا فکرشو بکنید ببینید آدم چقدر می تونه بیکار باشه. اصلا ما خدا رو شکر حتی یکبار هم حداقل جلو کسی با هم دعوا نداشتیم. آخه این داستانها رو از کجا میارین. چی بگم والا
اشتراک در:
پستها (Atom)