تلاش دوباره

خوب هفته پیش بلاخره جواب درخواست ما برای گرفتن اقامت کانادا اومد... درخواست رد شده بود. البته به نظر من یکم عجیبه چون لیست وظایف اصلی من کاملا با یکی از شغل های توی لیست سی و هشت تایی می خونه. اما به هر حال شمارشو اشتباه نوشته بودم.
پس دورباره روز از نو...
نمی دونم این عادت خوبیه یا نه. اما من وقتی دنبال به دست آوردن چیزی باشم نمام تلاشمو می کنم. به این راحتی ها کوتاه نمی آم. واسه همین هم دوباره فرم پر کردم و با شماره کار درست فرستادم بره. بنا به قوانین جدید دیگه همه کارگران ماهر باید درخواستشون رو به سیدنی در استان نوا اسکوشا در کانادا بفرستن. امیدوارم این موضوع باعث سریع تر انجام شدن کارها بشه.
حالا دوباره انتظار برای رسیدن جواب به امید حدا مثبت.

نمی دونم از کجا شروع کنم. توی این چند وقته اینقدر اتفاق افتاده که سخته یدفعه همشو گفت. اول اینکه وضعیت پرونده مهاجرتی ما توی وب سایت بعد از انتشار لیست مشاغل یهو از این پراسس تبدیل شد به دسیژن مید (تصمیم گرفته شد). اما الان سه هفته از این تصمیم گیری می گذره ولی ما نامه ای دریافت نکردیم. دیگه دل تو دلم نیست. حدسم اینه که فایلمون رد شده. اما مطمئن نیستم. باید نامه بیاد تا دوباره اقدام کنم و با شغل مدرس زبان که تو لیست جدید هست و من توی فایلم ازش اسمی نبرده بودم از اول شروع کنم. این یه استرس.

اما خبری که باعث خوشحالیم شد: دارم مامان میشم. الان هفته نهم هست و البته همون سرگیجه و تهوع صبح رو دارم. اما حس جالبیه. خیلی فکر می کنم به این که بچم شکل کی می شه. اصلن پسره ، دختره؟ ...

و اما... آخرین خبر. بحران جهانی به امارات هم رسید. اونم چه رسیدنی. شرکتها دارن یکی یکی تعدیل نیرو می کنن. و 200 تا 300 تا کارمنداشون رو اخراج می کنن. ما هم هی استرس داریم که حالا نوبت ما کی میشه.

خلاصه که این استرس داره منو خفه می کنه. اصلن نمی تونم آروم باشم. اما کاری هم از دستم بر نمی آد. باید دید خدا چی می خواد...

به تاریختون افتخار می کنین؟

امروز داشتم سر ناهار با یکی از همکارام که مجارستانی هست صحبت می کردم. واسم تعریف کرد از یه دوست انگلیسیش که خیلی از انگلیسی بودن خودش راضی هست و به دیگران فخر می فروشه و حاضر نیست دوستای اروپای شرقیش رو به دوستای انگلیسیش معرفی کنه. البته اکثرانگلیسی ها خیلی از خود راضی هستند و حق با همکارم بود. من گفتم شاید به تاریخ کشورشون می نازن (مثل ما ایرانی ها) . این همکار من یه سوال پرسید که منو تکون داد: هر کشوری یک تاریخی داره. واسه چی باید به تاریخی بنازیم که هیچ نقشی در شکل گیریش نداشتیم؟
دیدم واقعا راست می گه. در مورد خودمون می گم. شکی نسیت که ما یه تاریخ کهن و افتخار آمیز داریم. اما آیا این باعث برتری ما میشه؟ اگه تو یک کشور جدید بدنیا می اومدیم چی؟ مگه اصولا ما ایران یا انگلیس یا... رو انتخاب کردیم؟ بهتر نیست به کارهای خوبمون به عنوان یک ایرانی افتخار کنیم؟ بهتر نیست ما هم تاریخی باشیم افتخارآمیز برای فرزندان آینده ایران؟

می رم ایران

دیروز بالاخره با درخواست مرخصی من موافقت شد. خیلی خوشحالم. آخرین بار تقریبا شانزده ماه پیش رفتم ایران. دلم حسابی تنگ شده. فردا باید برم سوغاتی بخرم. واسه یه فامیل بزرگ با سی چهل تا پسرعمو دختر دایی ... . از الان دارم واسه خوردنی های اونجا نقشه می کشم. آخ جون... چه شکمی از عزا در بیارم من.

هتل آتلانتیس در دبی- مجللترین هتل دنیا

کوچولوهای من

این آناهیتاست. برادرزاده من که کن می پرستمش. این عکس ها مال 6سالگیشه یعنی پارسال که اومده بود اینجا. این عکسها رو توی ابن بطوطه که یک مرکز خرید بزرگه ازش گرفتم. این بچه یه عکس بدون ژستهای عجیب غریب نداره. فکر کنم در آینده مدل بشه.

اقدام برای مهاجرت به کانادا

خلاصه با همه خوبی ها و بدی های امارات حدود -6-5 ماهی طول کشید تا ما کار پیدا کردیم و ویزا گرفتیم. خونه اجاره کردیم ، ماشین خریدیم ، دوستای خوب پیدا کردیم و جونم براتون بگه که بالاخره جا افتادیم. بعدش تصمیم گرفتیم که برای رفتن به کانادا دست به کار بشیم. البته بدون گرفتن وکیل. چون می خواستیم حتی الامکان تو هزینه ها صرفه جویی کنیم. به هر حال تازه تشکیل زندگی داده بودیم و هنوز پس اندازی به اونصورت نداشتیم. یک ماه بعد از ازدواجمون اومده بودیم اینجا و همون یه ذره پس اندازی که داشتیم هم تو چند ماه بیکاری تقریبا داشت ته می کشید....
حرفو کوتاه کنم. بالاخره پولش جور شد.فرم درخواستو گرفتیم و پر کردیم. و فرستادیم لندن...
من واقعا صبرم خیلی کمه. هر روز منتظر بودم جواب برسه. هر روز قوانین جدید رو می خوندم... وای یه حرفایی از تغییر قانون مهاجرت بود... دعا دعا می کردم قانون تصویب نشه یا شامل حال ما نشه...
بالاخره بعد از 4 ماه جواب اومد... قانون جدید تصویب شده و شامل حال ما هم می شد... کسایی که از 27 فوریه 2008 به بعد فایلشون دریافت شده بود باید براساس قانون جدید مورد بررسی قرارمی گرفتن. .. نمی تونم بگم ما بدشانس بودیم با خوش شانس. چون هنوز هم تکلیفمون معلوم نیست. باید منتظر بمونیم تا لیست مشاغل مورد نیاز منتشر بشه.....
وای که چقدر از انتظار بدم میاد...
اما یه خوبی داره : توی این مدت انتظار هر روز سعی می کنم چیزای تازه از کانادا بدونم.