عجب طبیعتی

این روزا همش بیرونم و از هوا و منظره ها لذت می برم. چند تا عکس از شکوفه ها و گلها می زارم واسه دوستای توی ایرانم

یه شب مهتاب...

واو عجب شب مهتابی قشنگی. داره یواش یواش از تورنتو خیلی خوشم میاد. جای همه دوستان توی ایران خالی.

اما بریم سراغ خودمون:

یه چند روزی هست که دارم آرینا رو می برم Parenting Center توی مدرسشون. و خیلی برنامه خوبیه. اولش وقتی ثبت نامش کردم و توی این مدرسه گذاشتنش خیلی غصم گرفت چون دوستش میره یه مدرسه دیگه و دوست داشتن با هم باشن. اما مدارکش رو که بردم مدرسه بهم یه سری کاتالوگ دادن در مورد برنامه Parenting center و متوجه شدم که توی کل ریچمود هیل فقط این مدرسه این برنامه رو داره و من می تونم هر روز از ساعت 8.30-12.30 آ‌رینا رو ببرم مدرسه و خودم هم باهاش بمونم تا کم کم برای سپتامبر آماده بشه. برای بچه ای مثل دخمل من که تا حالا هیچ وقت بدون ما نبوده این برنامه خیلی مفیده. و خودم هم با آدمای جدید آشنا میشم.
پدر گرامی هم داره میره سر کار و کارش رو هرچند سخت خیلی دوست داره. منم مثل بچه ها بی صبرانه منتظر شروع کلاسهای کالج هستم. ... و زندگی با یه جریان سریع داره می گذره.

دوباره خوشحال می شویم

سلام با نیش باز
من خوب خوبم. هنوز هم چیزی تغییر نکرده. اما یه دو سه روزه که آرینا رو ور می دارم میریم قدم می زنیم و از طبیعت اینجا انرژی می گیرم. چرا که نه؟ الان روحیه ام خیلی توپه. خدای مهربونم رو شکر می کنم و از بودن با آرینا لذت می برم. می دونم که این روزای وقت کافی داشتن و با اون بودن خیلی زود می گذره و می خوام ازشون استفاده کنم. گاهی وقتها آدم یادش میره که واسه خوشحال بودن نباید منتظر یه اتفاق خاص باشه .
فعلا همین 

روزای کشدار من

سلام دوستای خوبم .

توی این مدت یکم سرم شلوغ بود. به خاطر عید. البته اتفاق خاصی هم نیافتاده که بخوام بنویسم. به جز اینکه همسر گرامی کار پیدا کرد. شرکت خوبیه اما کارش فعلا موقت هست. اگر دایمی بشه خیلی خوبه. راهش هم با اتوبوس یکم دوره. 
و اما من...
امتحان زبان سنکا کالج رو دادم و خوب بنظرم خیلی آسون بود. تصمیم گرفتم حسابداری و امور مالی بخونم. متفاوته اما از پسش بر میام. سه تا درس برداشتم. از 15 می هم شروع میشه.

هنوز دارم دنبال کارمی گردم. راستش 3-4 روزه که خیلی افسرده شدم. احساس بی فایده بودن می کنم...می ترسم این حال و هوا روی آرینا هم تاثیر بد بزاره...قول می دم زود خوب بشم. تا اون موقع خداحافظ

سال 92! قول بده

سفره هفت سینم رو چیدم. یه بار چک می کنم. سبزه، سمنو،...فقط مونده تخم مرغا رو رنگ کنم. اما انگار یه چیزی کمه...دوباره می شمرم که به همسر بگم از سوپر طلایی بخره...یه دفعه اشک توی چشمام جمع میشه. اونی که کمه تویی ...جای تو خالیه مامان. جای تو بابا ...چجوری جاتون رو پر کنم؟؟؟

امیدوارم سال بعد همه در کنار هم باشیم هر جا که دلمون خوش باشه. برای همه شما از ته ته قلبم آرزوی بهترین ها رو دارم. 

سال 92! قول بده سال سلامتی، خوشی، موفقیت و برکت برای همه مهربونای دنیا باشی

دوست مهاجر عزیز با شما هستم

سلام
هفته پیش توی یه ورک شاپ کاریابی شرکت کردم. رویهم 9 نفر کار آموز بودیم و 5 نفرمون ایرانی. بنا به درخواست مدرس همه با هم آشنا شدیم و خوب از همه جا صحبت کردیم. حالا ذهن من رو چند تا سوال در مورد هموطنان عزیز پرکرده. البته ممکنه این ویژگی ها توی ملیت های دیگه هم باشه اما من درباره خودمون صحبت می کنم:

آقای محترم / خانم عزیز:
- چرا وقتی اینقدر ناراضی هستید در حالیکه 3 ماه هم از اومدنتون نمی گذره، بر نمی گردین؟ I am crazy I am here آخه یعنی چی؟
- مگه وقتی داشتین اقدام می کردین و بعدها وقتی منتظر جواب بودین در مورد کشوری که قراره بقیه عمرتون رو توش بگذرونین تحقیق نکردین؟ مثلا مهندس گرامی شما نمی دونستین باید اینجا دوره بگذرونین؟!!!
- شما هر چقدر هم توی رشته خودتون دانش داشته باشین تا نتونین اون دانش رو منتقل کنین موفق نمی شین. چرا نمی خواین قبول کنین که وقتی انگلیسی حرف می زنین معلوم نیست چی میگین؟ لطفا زبانتون رو تقویت کنین. در این مورد اگه بخوام مثال بزنم باید کتاب بنویسم. 
- چرا هر وقت می خواین خودتون رو بالا ببرین و از خودتون تعریف کنین باید همراه با تحقیر بقیه باشه؟ it is cheap for me to work as a nurse..the doctors in my country much better than doctors here. they don`t hire me because I am better than them and they are afraid. (من اشتباهات رو تصحیح نکردم تا متوجه عمق فاجعه باشین)
- و در آخر این آمارا رو از کجا میارین؟ I know nobody can do... in Canadaآخه پدر من از کجا می دونی؟

جون من راستشو بگین...والله . من عصبانی هستم دیگه...
البته یه دوست خوب و بی ادعا هم پیدا کردم ...خدا روشکر.

و در پایان ما خوبیم. خودمون رو واسه سال نو آماده می کنیم. سبزه کاشتیم... و اگه نرسیدم بیام و بنویسم سال نو همگیتون مبارک حتی شما آقای محترم و خانم عزیز

بهشون بگیم...

سلام دوستای خوبم. قبل از اینکه ماجرای امروز رو تعریف کنم می خوام یه بار دیگه از همه شماهایی که راهنمایی کردین و سعی می کنین که کمک کنین تشکر کنم.
و اما امروز. امروز هم مثل هر روز من آرینا رو ورداشتم که بریم استخر. بچه فعلا سرگرمی دیگه ای نداره و خیلی هم آب بازی رو  دوست داره. از دیروز هم یاد گرفته که بدون جلیقه یکم شنا کنه و کلی شوق و ذوق داره. به هر حال ما رفتیم و بعد از چند دقیقه یه آقای ایرانی که همسایه هست و ما باهاش سلام علیک داریم با نوش اومد  . این بنده خدا خیلی خونگرم و مهربونه. مثل اینکه تازگی هم اومده و خیلی انگلیسیش خوب نیست. توی ساختمون ما به قانون هایی که واسه استفاده از استخر، سونا و ... نوشتن و به درو دیوار زدن خیلی اهمیت میدن. همه رعایت می کنن. یکی از این قانونها هم دوش گرفتن قبل از اومدن توی آبه که همه جا هم هست. این بنده خدا سریع با نوش اومده بود و یادش رفته بود دوش بگیره و از شانسش هم یه پیرمرد گیرکانادایی توی آب بود. تا اینو دید سریع گفت باید بری دوش بگیری اما این بنده خدا متوجه نمی شد. کاناداییه ول کن نبود و بلاخره این متوجه شد و رفت دوش گرفت و اومد. تا اینجای کار یکم به من برخورد. نمی دونم چرا... خلاصه ما مشغول شنا شدیم و یه دختر کوچولو و مادر بزرگش هم اومدن و آرینا و دختر بچه با هم مشغول بازی شدن. یکمی که شنا کردیم رفتیم توی جکوزی نشستیم و بچه ها هم که اجازه ندارن بیان توی جکوزی همون بغل نشستن . یه چند لحظه ای که گذشت اون دختر بچه دوباره برگشت توی آب و مادربزرگش کنار ما موند. آقای ایرانی همسایه ما هم بنا به عادت همه پدربزرگای مهربون ایرانی رفت نزدیک دختر کوچولو و مشغول حرف زدن با اون شد. یک دفعه مادر بزرگه متوجه شد و با ناراحتی از جکوزی اومد بیرون و رفت نوش رو صدا کرد. بعد هم آوردش اینور و بهش گفت مگه نمی دونی نباید با غریبه ها حرف بزنی ...
من ناراحت شدم. من میدونم که اینجا نباید به بچه ها بدون اجازه دست بزنی یا نازشون کنی. اما اون بنده خدا نمی دونست و فکر کنم اصلا متوجه هم نشد. کاش به بابا مامانمون وقتی میان اینجا اینارو بگیم. دوست ندارم هیچ کس باهاشون یجوری رفتار کنه که انگار اونا چیزی حالیشون نیست...نمی دونم شاید هم من زیاد حساسم. اما به نظرم  این مسئله مهمه باید کنار یاد گرفتن زبان ، فرهنگشون رو هم یاد بگیریم. شما چی فکر می کنین؟