پاسپورت ریکویست اومده ، پاسپورت ریکویست نیامده...

سراغ صندوق پستی نرفتم. امید ندارم به این زودی بیاد. اما امروز یهو دچار اضطراب شدم. نکنه اومده باشه.... اما ترجیح میدم حداقل تا 15 آگوست صبر کنم.

دغدغه امروز مردان سرزمین من

راستش وقتی بدبختی مردم رو می بینم روم نمی شه بیام از مشکلات خودم بگم.

امیــر آقــایی :

آزمون این روزهای مردان سرزمین من

قیمت مرغ و میوه است .

همان مردانی که هشت سال با دست خالی جنگیدند و سر بلند به خانه آمدند

امروز سرافکنده از اهل وعیال پیاده رو ها را آنقدر میروند تا گم شوند .

خدایا ، مردان در سکوت پیر میشوند و در خاموشی اشک میریزند

آنها را به مرغی امتحان مکن

وقتی میری خرید مرغ و گوشت و میوه  مردم رو دو تا وضعیت می بینی : یا قیمت رو می پرسن و وقتی جوابو شنیدن سرشون رو می ندازن پایین و میرین. یا جز گروه خوشبخت هستن و با یه کیسه پلاستیکی ضخیم  خالی میان توی مرغ فروشی و با همون کیسه اما پر می رن بیرون. ..خوشحال مثل یه فاتح... و گور بابای بقیه

این روزهای من

سلام.
داشتم خفه می شدم فنت فارسی نداشتم مثل این بود که زبونم رو بریدن.

اما براتون بگم از این روزها.
این روزا هر کی منو میبینه درباره رفتن حرف می زنه. سوال می کنه : واسه چی می خوای بری؟ تا حالا 20 بار ازم پرسیدن : اونجا کار براتون هست دیگه؟......
اینقدر که دیگه دلم نمی خواد یک کلمه توضیح بدم. آخه وقتی خودت از چیزی مطمئن نیستی ، چطور باید به بقیه توضیح بدی. من نمی دونم اونجا برم چی میشه. تجربه زندگی توی امارات بهم یاد داده که هیچی رو نمی شه پیش بینی کرد. الان سه ساله که وبلاگ می خونم و تحقیق می کنم. اما اینا بهم یه اطلاعات کلی داده، همین. آره من 33 سالمه و یه بچه هم دارم. اما می خوام برم و تجربه کنم. ...نمی ترسی؟  نه... یعنی چرا می ترسم اما معمولا به خاطر ترس دست از برنامه هام نمی کشم. کار مرتبت با سابقه کار و تحصیلاتم؟... اگه بود چه بهتر اما اگه نبود مهم نیست.
آخه باید به چی بچسبم؟ به درآمد خیلی بالای ماهانه؟ به کار کم و آسون؟ به آینده تضمین شده خودم و بچم؟ ...
هیچ کدوم رو که ندارم. اسمش اینه که دانشگاه درس می دم ...خوب که چی ؟ برام کافی نیست. شاید سال آینده دیگه نتونم این کار هم داشته باشم...
اینه که میرم. نگران نباشید اگه بد بود بر می گردم

waitin for passport request, stress ,doubts

aval az hame inke laptop am kharab shode bood, windows ro avaz kardam va hanooz font farsi nasb nakardam, bebakhshid ke finglish minevisam

az shomaha mamnoonam ke comment gozashtin. dar moorede hazineye doctor , in doctor tooye shiraz hast va hazinash ham hamin bood. ama be har hal raftim , khaili mehraboon va khosh barkhord boodan, va karemoon khaili saree anjam shod. medical reports va RPR fees ham  ferestade shod london . emrooz yani 15 July deadline bood . nemidoonam cheghadr tool mikeshe ta passport request biad. ama khoodeshoon too name n meveshte boodan hade aksar 3 mah. az oon roozi ke medical oomade har rooz nerkhe dollar ro check mikonam. khaili sakhte ke rooye 1000 toman baraye 1 dollar barname rizi konid va yeho beshe 1980 ya 2000. ba yeki az doostamoon too toronto sohbat kardim, oon goft hadeaghale hazine baraye ye khanevde 3 nafare 3000 $ dar mahe, va behtare hazineye yek sal roo ba khoodet biari. yani taghriban 65 million toman. khob midoonid ma chize ziyadi too iran nadarim ke az dast bedim, tooye daneshgah va amoozeshgah faghat hagho tadris hastim. ama vaghti gharar bashe yeho taghriban yek sevom chizi ke darim ro ba khoodemoon bebarim, yekami sakht mishe. bekhosoos vaghti modam az dooro bar energy manfi migiri, ke are miri , poolato kharj mikoni, barmigardi, va....albate man adami nistam ke be in rahati na omid besham , omid be khoda omidvaram hame chi dorost pish bere...

baz ham az commenthatoon mamnoon.  

مدیکال ما هم بلاخره اومد

بلاخره مدیکال ما هم بالاخره اومد . خوشحالم. انگار یه بار از روی دوشم برداشته شده. اگه بخوام حساب کنم چقدر طول کشید: جولای 2009 پراسسینگ شروع شد. یعنی همه مدارک ما تا اون تاریخ کامل شده بود. البته 10 اکتبر 2009 مدارک آرینا رو هم اضافه کردیم. تقریبا 3 سال.
زنگ زدم به مطب دکتر . هزینه هاش به این صورت هست:
200 هزار تومان بابت ویزیت
100 هزار تومان برای آزمایش
80 هزار تومان برای پست


در مجموع برای ما میشه 880 هزار تومان. اما خوبیش اینه که سریع وقت میده. و نتیجه رو هم 4 روز بعد میفرسته.
2 تا 490 دلار هم باید برای right of permanent residence پرداخت کنیم. که از ایران نمیشه. باید پولو بفرستم دبی


فعلا همین

برخوردهای ما با مهاجرها

یکی از شاگرد های من یه خانم پرستاره. دیروز برام یه چیزی تعریف کرد که دوست دارم برا شماها هم بگم:

یه پسر بیست ساله ایرانی، یه پسر بچه افغانی 5 ساله رو دزدیده. به بدترین شکل بهش تجاوز کرده و بعد به قصد کشت با یه سنگ افتاده به جونش . وقتی بچه رو به بیمارستان منتقل کردن پوست بالای سرش کاملا جدا بوده و تمام دور دهنش بر اثر فشار کبود. رو بدنش به علت کشیده شدن روی سنگ حسابی زخمی شده.
پدر بچه واسه خانم پرستار تعریف کرده که:
بچم هر روز به خونه همسایه (همون پسر 20 ساله) می رفت و با کامپیوتر بازی می کرد. یه روز اومد و گفت که اون پسر اذیتش کرده. رفتم و به مادر پسر گله کردم. مادر هم سریع یه قرآن آورد و قسم خورد که بچه من اهل این حرفا نیست. ترسیدم و از اون به بعد اجازه ندادم اونجا بره. هر روز با خودم می بردمش کرایه کشی. یه روز اومدم خونه و برای چند لحظه کوتاه توی ماشین دم در تنهاش گذاشتم تا از خونه چیزی بردارم. توی همین فاصله پسر همسایه بچه و ماشین رو با هم دزدید و این بلا رو سر بچم آورد.
جالبه بدونین وقتی مرد افغانی پیش پلیس شکایت می کنه چی جواب می گیره: شما افغانی هستین و باید تا فلان تاریخ از ایران می رفتین. حالا هم توی این کشور هیچ حق و حقوقی ندارین!!!!
مر افغانی به پرستار گفته که حالا که اونا حقم رو نمی گیرن خودم اینکارو می کنم. اون پسر یه خواهر داره...

از دیروز هزار تا سوال توی ذهنم می چرخه. اون یه ایرانی نبود اما آدم هم نبود؟ الان اون پسر متجاوز کجاست؟ قربانی بعدی کیه باز هم یه افغانی؟ این ماجرا تو ذهن اون خانواده و فامیلشون و تمام آدمایی که این ماجرا رو میشنون چه تصویری از ایرانی ها می سازه؟ این ماجرا دیگه چند تا قربانی داره؟ آینده این پسر بچه چی میشه؟ ...
کاش مرده بود که الان با مرده فرقی نداره...

پرونده های قبل از 2008

راستی یه چند وقتیه که همه جا در مورد رد پرونده متقاضیان 2008 داره صحبت میشه. من خبر مربوطه رو توی خود سایت cic.gc.ca خوندم و فکر نمی کنم کلا باید نا امید شد چون اولا این قضیه فعلا فقط در حد پروپزال هست و ثانیا اگر هم درست باشه در مورد کسایی هست که هنوز به مرحله selectio criteria  نرسیدن. پس امیدتون رو کلا از دست ندین شاید تصویب نشه ..