دیگه به کانادا فکر نمی کنم

یکم برنامم پر شده. شاید یه مدت ننویسم. هر چند جدیدا از بس خبری نیست نوشتنم نمیاد. شاید هم کسی اصلا اینجا رو نخونه. اما به هر حال ...
گفتم به جای نشستن و غر زدن شروع کنم کارهایی رو که مدتها بود باید انجام بدم کامل کنم. مثل چی؟؟
1- دارم میرم یه کلاس شنای درست و درمون که اگه یه روزی روزگاری افتادم تو انتاریو لیک ، غرق نشم . والله اینهمه منتظر موندیم بریم ، به محض رسیدن غرق بشیم ضایع ست.
2- شدیدا زدم تو کار وسعت دادن دانش انگلیسی. احساس می کردم توی سطح موندم و دارم فسیل میشم. شروع کردم مثل قبلا فیلم دیدن و هیییی کلمه و اصطلاح خوندن. یهو نرم کانادا جلو اونجایی ها کم بیارم . می دونین که...
3- از همه مهمتر دارم شروع می کنم کلاس فرانسه رفتن. سه بار تا حالا تا ترم 2 خوندم و هی کلاس به علت کم بودن شاگرد کنسل شده. ما هم در جا زدیم. اما آموزشگاه یه کلاس واسه معلما شروع کرده که عالیه. اگه روزی رفتیم کانادا دنبال کار فکر کنم فرانسه هم یه نقطه قوت موثر می تونه باشه دیگه

دیدین چقدر به کانادا فکر نمی کنم.

بعدا نوشت: من چطور آینده سبز (میترا جون) رو تو لیست پیوندهام ندارم؟؟؟ رفتم تو کار خوندنت شدید

امیر از وبلاگ پانیذ در مورد طولانی تر شدن پروسه مهاجرت گفته. دستش درد نکنه هر اطلاعاتی رو که می گیره به همه میده. رفتم وبسایت اداره مهاجرت رو چک کردم. دفتر لندن زمان پروسس رو از 12 ماه به 16 ماه تغییر داده!!!
آخی چقدر دقیق و حساس نسبت به مهاجران نگران!!! خجالت نمی کشن؟؟؟ در مورد کیس ما خودشون شروع پروسس رو نوشتن جولای 2009 . حالا شما بگید شده چند وقت الان؟؟؟

سفارت بسته شد

شنیدم سفارت کانادا در دمشق به منظور حفظ جان کارمنداش فعلا تعطیل شده و پرونده ها منتقل میشه به جاهای دیگه. همین

ما نمیریم کانادا

همینجوری دلم خواست اسم این نوشته رو بزارم آقا جون ما اصلا نمی ریم کانادا. حالا حرفیه. کیو باید ببینیم؟
والااا . انگار تو کشورشون چه خبره. دیوونمون کردن. بالاخره یا اینوری یا اونوری دیگه. تصمیم گرفتم دیگه اصلا بهش فکر نکنم. به آموزشگاه گفتم وقتم رو کاملا پر کنه و یه دوره هفت ماهه دیگه برداشتم. بگذار کانادا در فراق (یا فراغ؟؟؟؟) ما بسوزه. مگه نه دوستان در انتظار؟؟اصلا کجا همچین مهاجرایی گیرشون میاد؟
فقط یه سوال :
این کارمندهای اداره مهاجرت مثل اینکه روش کارشون با کل سیستمی کاری کانادا (که البته ما از دور شنیذیم) فرق داره و هر چی بیشتر تنبلی کنن پاداش می گیرن.
امروز سام می گفت اگه مثل فلانی واسه استرالیا اقدام کرده بودیم الان 2 سال بود که اونجا بودیم... همچین یه جورایی راست گفت.
اما بیخیال. ما رفتیم با خونسردی ( از تکونهای پام معلومه دیگه) زندگیمونو بکنیم.
شما هم از من می شنوید همین کارو بکنید.

یعنی چییییی. واسه چی منو فیلتر کردین

یعنی خجالت نمی کشن . آخه این وبلاگ خانوادگی رو برا چی فیلتر می کنین. خاک بر اون سرتون.

امیر جان وضع من هم همینه.
هستی جونم دعا کن تو این شرایط قاطی پاتی یه نفر یه بمب هم اونجا بزاره

بر می گردم و پیغام می زارم
الان بای

یه بمب بزارین تو سفارت کانادا واقع در لندن

بیحالم. خسته.
حوصله تایپ کردن و حتی وبلاگ خوندن ندارم
بهشون ایمیل زدم. فکر می کنین چی جواب دادن.
تغییری توی پرونده شما ایجاد نشده ، لطفا از ارسال ایمیل مجدد در این رابطه خودداری کنید.

خدایا یعنی برم بزنم تو دهن این افسره. چی کار کنم آخه؟ یک کلمه توی انگلیسی هست که معنی خسته و فرسوده و نا امید رو همزمان داره:
frustrated

Now I am frustrated

دخترم

نشستم توی آموزشگاه، این ساعت کلاس ندارم. یه دفعه احساس کردم دلم برای آرینا یه دنیا تنگ شده.
باورم نمیشه که چه زود 16 ماه و نیمه شد و خیلی زودتر شد همه زندگی من و باباش. چشم به هم زدیم دندون درآورد. راه افتاد. و حالا داره یواش یواش حرف می زنه. هر روز ده تا کلمه جدید. هر چی می گی تکرار می کنه. روی چیزی که می خواد اصرار می کنه. دخترکم داره بزرگ و بزرگتر می شه. و هر روز یه لذت تازه رو به ما می ده. سعی می کنم این لحظات رو حفظ کنم. کلماتش رو می نویسم. ازش فیلم و عکس میگیرم. اما انگار یه ماهیه لیز. سر می خوره و میره. می دونم که بزودی 16 ساله شدنش رو می بینم. از خدا می خوام که همیشه مادر خوبی براش باشم. که بتونه بهم تکیه کنه. آنقدر خوب باشم که روزی که خواست بره دنبال زندگیش به اندازه کافی محکم باشه. آنقدر بهش محبت بدم که همیشه چه کنارمون و چه دور از ما قلبش پر از عشق باشه.
امیدوارم