هنگ تا اطلاع ثانوی.

تمام ایمیل هام پرید

دوستان عزیزی که این مدت بهم ایمیل زدین
تمام ایمیل هام پرید. دیگه هم به این آدرس ایمیل دسترسی ندارم. لطفا برام روی وبلاگ پیغام بزارین.

باید رفت

سرکلاسم. بچه ها دارن امتحان میدن. نگاشون می کنم. مگه تو کله هاشون چی می گذره؟ چرا این د و ..لت گرامی اینقدر می خواد همه چیزرو کنترل کنه. یعنی این بچه ها فقط میان که کوتاهی یا بلندی مانتوی منو نگاه کنن؟
دوستای توی ایران در جریان هستند . دوباره گیر دادن ها شروع شده. حتی به آموزشگاههای خصوصی هم کار دارن. نباید مانتوی کوتاه ، تنگ ، مدل دار ، ... بپوشیم. نباید با دانش آموزها شوخی کنیم. نباید توی کلاس اجازه بدیم بچه ها حرفهای سیاسی یا دینی بزنن.
باید گزینش بشیم...
شاید اگه نمی اومدم و دوباره این بایدها و نبایدها رو نمی دیدم کم کم ، به خاطر طولانی شدن پروسه مهاجرتمون، بی خیال رفتن میشدم. اما باید رفت. اینجا جای موندن نیست. بچه من توی کشوری بزرگ نمیشه که از سن 6-7 سالگی بهش بگن اجازه نداره توی کلاس تاپ بپوشه.
باید رفت...

خوب سلاااااام
به به شوکا خانم کجا بودی چه عجب از این ورا

خوبین دوستان؟

ما خوبیم. خیلی گرفتاریم. خط تلفن خونه قطع بود . بالاخره وصل شد. عروسیه برادر کوچیکم بود. خدا رو شکر به سلامتی تموم شد ولی حسابی خسته شدیم.
از کانادا هیچ خبری نیست. کم کم دیگه دارم نا امید میشم. انگار اون انرژی که برای دنبال کردن کارا داشتم یک دفعه تخلیه شده. زندگی پر استرس ایران هم شده قوز بالا قوز.
آرینا خوبه. خیلی شیطونه. و کم خواب. کم کم داره شروع می کنه حرف زدن.
خواستم شروع کنم به نوشتن فکر می کردم کلی حرف دارم . اما نمی دونم چی بگم و از کجا بگم.
سعی می کنم ار این به بعد هر روز بنویسم که اینطوری نشه.
فعلا باهاتون خداحافظی می کنم.

بلاخره موفق شدم وارد وبلاگم بشم. آخیش.
داشتم کم کم قطع امید می کردم. از همه دوستانی که اومدن و نطراتشون رو گذاشتن ممنون. الان آموزشگاه هستم. سعی می کنم برگردم و اخبارو بنویسم.

برگشتیم

سلام به همگی

رفتیم دبی و برگشتیم. همه چیز مثل قبل بود و تغییر خاصی صورت نگرفته بود. ویزای اقامتمون رو تمدید نکردیم. به چند دلیل:
1- برای جلوگیری از کنسل شدن ویزا باید هر شش ماه به امارات وارد شد و ما فعلا که توی ایران هستیم
2- اگه قرار باشه کمتر از شش ماه دیگه بریم کانادا تقریبا رفت و آمد هر شش ماه یکبار غیر ممکنه (با توجه به هزینه و سایر مسایل)
3- تنها در صورتی تمدید ویزا با هزینه خودمون به در می خورد که سام بتون یه کار با درآمد بالای 15000 درهم پیدا کنه که این هم با توجه به بازار کار فعلی خیلی دور از ذهن هست. تازه اگه شرکتی اینقدر قوی بخواد بهش کار بده خودش هم براش به راحتی ویزا در میاره
****
حالا بریم سراغ سوال روانپزشکی:

چطور میشه تنهایی تک فرزند رو بدون داشتن بچه دوم پر کرد؟
اگه دوستان نظرات علمی دارن خوشحال میشم منو راهنمایی کنن.
***
دوست خوبی به اسم علیرضا از من خواسته که به وبلاگش سر بزنم. دوست عزیز هر کاری می کنم وبلاگت باز نمیشه

خبری نیست جزبی خبری

هیچ خبر تازه ای نیست. همه چی کش دار و طولانیه. احتمالا 5 شنبه بریم دبی . شاید نخوایم ویزا رو تمدید کنیم . نمی دونم. کلاس هامون خیلی خوب داره پیش میره . نیست خیلی معروفیم!!!!!!!
متاسفانه یکی از شاگردهام که توی کلاس فشرده بود و فقط 26 سالش بود تصادف کرد و مرد. خیلی شک بزرگی بود برای همه.
آرینا خوبه. سه چهار روز تب و مریضی داشت که دکتر گفت تب سنجاقکه. به حق چیزهای نشنیده. یکی دو تا سوال روانپزشکانه (کلمه ضرب میکنم) دارم که بزودی میام و مطرح می کنم و از تمامی متخصصین تقاضای همفکری دارم.
فعلا باید برم.
پی نوشت:
الان آدرس وبلاگ جدید گلدونه رو پیدا کردم و کلی خوشحال شدم نوشته هاشو دوست دارم