iran2ca

سرم شلوغه

2011-12-21T09:15:00.000-08:00

سرم خیلی شلوغه. امتحانات پایان ترم بچه ها تو دانشگاه. طرح سوال. تصحیح اوراق. آموزشگاه. کلاس فرانسه. کلاسای خصوصی. واقعا هم کانادا رو فراموش کردم.
خواننده ای شاید دیگه ندارم. اما واسه دل خودم می نویسم. بزودی میام و یه شرح مفصل می نویسم. اما الان وقت ندارم.

پیامی به آقای بهمن کلباسی

2011-08-23T08:54:00.000-07:00

بنا به پیشنهاد امیر جان (پانیذ) به آقای بهمن کلباسی از بی بی سی یه درخواست فرستادم که یه مصاحبه با وزیر مهاجرت داشته باشه. خواهش میکنم بقیه دوستان هم همین کار رو بکنن تا تعداد درخواستها زیاد بشه

به به سلام شوکا خانم ...

2011-08-20T05:29:00.000-07:00

سلام
والله دیگه روم نمی شد بیام بنویسم... از بس طول کشید. اما دلایلش رو می گم . همونطور که در جریان هستید نمی دونم به چه دلیل من فیلتر شدم و واسه وارد شدن به وبلاگ خودم احتیاج به فیلتر شکن دارم. یه مدتی بود فیلتر شکنم رو تمدید نکردم و اعتبارش تموم شده بود . یه سری فیلتر شکنهای مجانی هم که روی لپ تاپم هست اصلا بدرد نمی خورد. و اینجوری شد که ما ننوشتیم....
اما به هر حال با همت زیادی که خرج کردم موفق شدم دوباره فیلتر شکنم رو تمدید کنم... و حالا براتون بگم چه خبر:
خبرای زیادی نیست. اوضاع در مورد کانادا به همون منوال سابق داره پیش میره و ما منتظریم. آخرین باری که سایت اداره مهاجرت رو چک کردم دیدم که ویزا آفیس لندن مدت رسیدگی رو به 20 ماه افزایش داده که به هر حال آخر آگوست ، یعنی کمتر از 10 روز دیگه میشه 20 ماه که ما آخرین مدارک رو فرستادیم.
در ادامه سعی در داشتن زندگی عادی و پیدا کردن کار صبح ، مدارکم رو بردم دانشگاه و برای تدریس درخواست دادم. فکر می کنم که به احتمال 70 در صد از مهر شروع کنم تدریس.
دیگه جونم براتون بگه آرینا خانم مغز بادوم 3 شهریور - 25 آگوست داره 2 ساله میشه. باورم نمی شه
دیگه اینکه دلم لک زده واسه یه سفر . شاید بریم تو شهریور...
همین

دیگه به کانادا فکر نمی کنم

2011-06-07T08:39:00.000-07:00

یکم برنامم پر شده. شاید یه مدت ننویسم. هر چند جدیدا از بس خبری نیست نوشتنم نمیاد. شاید هم کسی اصلا اینجا رو نخونه. اما به هر حال ...
گفتم به جای نشستن و غر زدن شروع کنم کارهایی رو که مدتها بود باید انجام بدم کامل کنم. مثل چی؟؟
1- دارم میرم یه کلاس شنای درست و درمون که اگه یه روزی روزگاری افتادم تو انتاریو لیک ، غرق نشم . والله اینهمه منتظر موندیم بریم ، به محض رسیدن غرق بشیم ضایع ست.
2- شدیدا زدم تو کار وسعت دادن دانش انگلیسی. احساس می کردم توی سطح موندم و دارم فسیل میشم. شروع کردم مثل قبلا فیلم دیدن و هیییی کلمه و اصطلاح خوندن. یهو نرم کانادا جلو اونجایی ها کم بیارم . می دونین که...
3- از همه مهمتر دارم شروع می کنم کلاس فرانسه رفتن. سه بار تا حالا تا ترم 2 خوندم و هی کلاس به علت کم بودن شاگرد کنسل شده. ما هم در جا زدیم. اما آموزشگاه یه کلاس واسه معلما شروع کرده که عالیه. اگه روزی رفتیم کانادا دنبال کار فکر کنم فرانسه هم یه نقطه قوت موثر می تونه باشه دیگه

دیدین چقدر به کانادا فکر نمی کنم.

بعدا نوشت: من چطور آینده سبز (میترا جون) رو تو لیست پیوندهام ندارم؟؟؟ رفتم تو کار خوندنت شدید

2011-05-23T04:41:00.000-07:00

امیر از وبلاگ پانیذ در مورد طولانی تر شدن پروسه مهاجرت گفته. دستش درد نکنه هر اطلاعاتی رو که می گیره به همه میده. رفتم وبسایت اداره مهاجرت رو چک کردم. دفتر لندن زمان پروسس رو از 12 ماه به 16 ماه تغییر داده!!!
آخی چقدر دقیق و حساس نسبت به مهاجران نگران!!! خجالت نمی کشن؟؟؟ در مورد کیس ما خودشون شروع پروسس رو نوشتن جولای 2009 . حالا شما بگید شده چند وقت الان؟؟؟

سفارت بسته شد

2011-05-21T07:00:00.000-07:00

شنیدم سفارت کانادا در دمشق به منظور حفظ جان کارمنداش فعلا تعطیل شده و پرونده ها منتقل میشه به جاهای دیگه. همین

ما نمیریم کانادا

2011-04-27T04:15:00.000-07:00

همینجوری دلم خواست اسم این نوشته رو بزارم آقا جون ما اصلا نمی ریم کانادا. حالا حرفیه. کیو باید ببینیم؟
والااا . انگار تو کشورشون چه خبره. دیوونمون کردن. بالاخره یا اینوری یا اونوری دیگه. تصمیم گرفتم دیگه اصلا بهش فکر نکنم. به آموزشگاه گفتم وقتم رو کاملا پر کنه و یه دوره هفت ماهه دیگه برداشتم. بگذار کانادا در فراق (یا فراغ؟؟؟؟) ما بسوزه. مگه نه دوستان در انتظار؟؟اصلا کجا همچین مهاجرایی گیرشون میاد؟
فقط یه سوال :
این کارمندهای اداره مهاجرت مثل اینکه روش کارشون با کل سیستمی کاری کانادا (که البته ما از دور شنیذیم) فرق داره و هر چی بیشتر تنبلی کنن پاداش می گیرن.
امروز سام می گفت اگه مثل فلانی واسه استرالیا اقدام کرده بودیم الان 2 سال بود که اونجا بودیم... همچین یه جورایی راست گفت.
اما بیخیال. ما رفتیم با خونسردی ( از تکونهای پام معلومه دیگه) زندگیمونو بکنیم.
شما هم از من می شنوید همین کارو بکنید.

یعنی چییییی. واسه چی منو فیلتر کردین

2011-04-26T10:25:00.000-07:00

یعنی خجالت نمی کشن . آخه این وبلاگ خانوادگی رو برا چی فیلتر می کنین. خاک بر اون سرتون.

امیر جان وضع من هم همینه.
هستی جونم دعا کن تو این شرایط قاطی پاتی یه نفر یه بمب هم اونجا بزاره

بر می گردم و پیغام می زارم
الان بای

یه بمب بزارین تو سفارت کانادا واقع در لندن

2011-02-08T07:11:00.000-08:00

بیحالم. خسته.
حوصله تایپ کردن و حتی وبلاگ خوندن ندارم
بهشون ایمیل زدم. فکر می کنین چی جواب دادن.
تغییری توی پرونده شما ایجاد نشده ، لطفا از ارسال ایمیل مجدد در این رابطه خودداری کنید.

خدایا یعنی برم بزنم تو دهن این افسره. چی کار کنم آخه؟ یک کلمه توی انگلیسی هست که معنی خسته و فرسوده و نا امید رو همزمان داره:
frustrated

Now I am frustrated

دخترم

2011-01-15T06:46:00.000-08:00

نشستم توی آموزشگاه، این ساعت کلاس ندارم. یه دفعه احساس کردم دلم برای آرینا یه دنیا تنگ شده.
باورم نمیشه که چه زود 16 ماه و نیمه شد و خیلی زودتر شد همه زندگی من و باباش. چشم به هم زدیم دندون درآورد. راه افتاد. و حالا داره یواش یواش حرف می زنه. هر روز ده تا کلمه جدید. هر چی می گی تکرار می کنه. روی چیزی که می خواد اصرار می کنه. دخترکم داره بزرگ و بزرگتر می شه. و هر روز یه لذت تازه رو به ما می ده. سعی می کنم این لحظات رو حفظ کنم. کلماتش رو می نویسم. ازش فیلم و عکس میگیرم. اما انگار یه ماهیه لیز. سر می خوره و میره. می دونم که بزودی 16 ساله شدنش رو می بینم. از خدا می خوام که همیشه مادر خوبی براش باشم. که بتونه بهم تکیه کنه. آنقدر خوب باشم که روزی که خواست بره دنبال زندگیش به اندازه کافی محکم باشه. آنقدر بهش محبت بدم که همیشه چه کنارمون و چه دور از ما قلبش پر از عشق باشه.
امیدوارم

2010-12-29T06:46:00.000-08:00

گلدونه جان و پوریا ی عزیز هم لطف کردن و نظراتشون رو گذاشتن . اما هر کاری می کنم نمی تونم اینجا کپیشون کنم. توی نظرات منشرشون کردم.
دوستای عزیز
واقعا لطف کردین. فکر کنم می دونید که یه کسی که می خواد بره چقدر به این اطلاعات نیاز داره .

از همتون واقعا ممنونم

2010-12-27T07:12:00.000-08:00

دوستان عزیز و مهربونی که لطف کردین و جواب دادین واقعا ازتون ممنونم. از اینکه وقت گذاشتین .
با اجازه نظراتتون رو منتشر می کنم چون مطمئنم به درد خیلی ها می خوره

خورشید شب مهاجر

سلام شوکای عزیز
ببین دوست من اینجا قوانین متفاوت هست با آنچه ما آموختیم.بچه رو از بدو تولد از گربه و سگ می ترسونیم که هان اگه این کار بد رو کردی میدیم لولو و یا پیشی و یا هاپو بخوره.اینجا هالوین میذارن هیچ کس از هیچی نمیترسه.تنبیه در هر سطحی نسبت به هر کسی جرم محسوب میشه چه در مورد بچه،چه در مورد زن و چه در مورد شوهر.
در مورد مدرسه باید بهت بگم که اینجا مدارس مختلفی وجود داره که در سطوح درسی مختلف هستند.نظر دوست شما را نمی پذیرم چراکه در معدود مدارس اینجا به این صورت تدریس میشه.من سعی میکنم تا دو هفته دیگه پست کاملی به همراه آدرس های لازم در این زمینه منتشر کنم تا جواب سوال شما رو بصورت کامل داده باشم.
شاد باشی عزیز

دسامبر ۲۵, ۲۰۱۰، ساعت ۸:۵۳

داود گفت...

جواب سوالتون خیلی طولانیه. به زودی جواب خواهم داد

دسامبر ۲۵, ۲۰۱۰، ساعت ۹:۲۱

Mohajer گفت...

سلام
فکر میکنم همینطور باشه.
البته اون فشاری که تو مدرسه به بچه های ما میارن اینجا نمیارن برای همین بچه هشون شادتر و سرحالتر از بچه های ما هستن. البته چند وقت پیش نخست وزیر کبک به مردم انتقاد کرد و گفت شما خودتون تو خونه ها با بچه ها کار نمیکنید و وقت برای بچه ها نمیگذارید و بعد تمام تقصیرها رو گردن مدرسه میاندازید.
اینی که بچه را به امید مدرسه باید رها کرد کار اشتباهیه در همون ایران هم اگه بچه ها باسوادترن پدر مادرها سالی چندین میلیون خرج کلاسهای اضافی و کنکور و مدارس غیر انتفاعی میکنند کلی به بچه فشار روحی و روانی میارن، تازه امکانات رفاهی مدارس اینجا رو ندارند.
اینجا مردم بچه شونو به این مدارس میفرستن، یک ریال هم جهت پیشرفت بچه شون خرج نمیکنن و تو خونه هم کار نمیکنن و بعد غر میزنن بچه ما بیسواد بار میاد. انتقاد نخست وزیر اینجا از پدرها و مادرها همین بود.

دسامبر ۲۵, ۲۰۱۰، ساعت ۹:۳۴

نیلوفر گفت...

شوکار عزیز کامنتتو در وبلاگم ئیئم و امدم که نظرمو بگم.من نظام مدارس اینجا رو دوست دارم.اینجا همه چیز با احترام همراهه.البته بهتره این سوالو از دوستانی که بچه دارن و وبلاگ نویسن بپرسی مثل میترا رودابه و ...
و یا افرادی که در اینحا مدرسه رفتن و در حال رفتن به دانشگاه هستن مثل افشین عزیز .اینطوری بهتر می تونی با خوندن خاطراتشون با سیستم تحصیلی اینجا اشنا بشی.این وبلاگ افشین
http://tabidneveshte.blogspot.com/

دسامبر ۲۵, ۲۰۱۰، ساعت ۱۱:۲۳

مریم گفت...

درسته اينجا بچه ها رو نميشه زد! ولي مگه شما بچه رو كتك مي زنيد؟ :) در همون حدي كه ما بچه ها رو دعوا مي كنيم هرجاي دنيا اشكالي نداره. تنبيهاتي مثل محروم كردن از تلويزيون يا كامپيوتر استفاده ميشه. بيشتر اينجا وقتي بچه كاربدي مي كنه به اتاقش مي فرستنش و بهش ميگن حق نداره تا چند ساعت بيرون بياد. هركي ميگه اينجا بچه ها توي دبيرستان زياد چيزي ياد نمي گيرند دارند اينجا رو با ايران مقايسه مي كنند. ببين سيستم آموزشي ايران بيشتر روي تئوري كار مي كنند اينجا روي كارهاي عملي وكارهاي گروهي. بچه اي كه اينجا دبيرستان ميره قرار نيست بره ايران كنكور بده كه نگرانش باشي. بچه ها اينجا مي تونند بنا به علاقه شون ادامه تحصيل بدن و همون ديپلم دبيرستانش هم كار عملي بيشتر از يه بچه ديپلم توي ايران بلده. بچه ها رو خيلي مستقل بار ميارن اينجا. تشويق به استقلال مالي ... كلاسهايي براي گرفتن سرتيفيكيت هايي كه بچه ها بتونن باهاش حتي در دوره دبيرستان كار كنند. بچه ها رو مسافرت مي برند حتي مسافرتهاي خارج از كشور مي برند و تشويقشون مي كنند كه هزينه مسافرت رو خودشون قبلا دربيارن. الان متاسفانه كامپيوتر ندارم و با موبايل اينها رو نوشتم بعدا باز هم ميام و اگه چيزي به نظرم رسيد مي نويسم.

دسامبر ۲۵, ۲۰۱۰، ساعت ۱۳:۲۴

نگاهی نو گفت...

شما نمی تونی به بچه دست بزنی. یه هل دادن بچه و حتی داد زدن جلوی دیگران یعنی هر کسی شما را ببینه که داری داد و بیداد می کنی و بچه را هل می دی و یا بهش فشاری میاری( هل دادن- نیشگون- مو کشیدن ( خدا رحم کنه) . هر چیزی که انجام بدی تمام مردم در خیابون ممکن است سریع زنگ بزنن به مرکز حمایت از بچه و بعد شما و همسرتون را می برن پیش روانپزشک که ببینن ایا صلاحیت نگهداری از بچه را دارین و اگه باز هم ریپرتی از شما ببینن تا جایی پیش می رن که بچه از شما گرفته میشه و خود مرکز حمایت از بچه خانواده ای را برای نگهداری از فرزند شما در نظر می گیرن. که مدتش را خودشون معلوم می کنن

دسامبر ۲۵, ۲۰۱۰، ساعت ۱۳:۴۷

نگاهی نو گفت...

در مورد سواد دار شدن یا نشدن بچه ها
اینجا برای معلم شدن شما باید 5 سال درس دانشگاهی بخونی 4 سال لیسانس را می گیری و بعد یک سال دیگه میری دانشگاه مخصوص معلم ها که بقدری رقابت ورودی شدید و سخت است که... شما باید معدل " ای" باشی در مقطع لیسانس که بعد بتونی به دانشگاه معلم ها بری برای یک سال دیگه که لیسانس دوم را بگیری. دقت کن یک سال درس سخت معادل لیسانس دوم است. خب تا اینجا یعنی یک معلم عالی که مدرکش تقریبا فوق لیسانس ایران است برای درس دادن به ابتدایی ها.

دسامبر ۲۵, ۲۰۱۰، ساعت ۱۳:۵۱

نگاهی نو گفت...

در مورد بچه ها
متد ایران نیست که بچه با دنیا مشق نوشته مواجه بشه. در این کشور این متد و 3 نوع دیگر مد بود که بعد متد جدیدی وارد کار اموزش و پرورش اینجا شد و همه چی بر اساس فان است برای بچه ها. اینجا بچه ها از نظر ریاضی مثل بچه های ایران نیستند ولی از نظر موسیقی- اعتماد به نفس- شاد بودن و لذت بردن از مدرسه خیلی پیشتاز هستند.
عزیز چیزی که خیلی اینجا متفاوت ایت اینه که بچه های اینجا به خاطر اهمیت بسیار زیادی که قانون بهشون میده خیلی اعتماد به نفس دارن و یه مقدار از نظر من گستاخ و خود رای هستند. بچه های اینجا باز از نظر من اون عاطفه بچه های ایران را به پدر و مادرشون ندارند و به مرور هم کمتر میشه درشون( در مقایسه با بچه های ایران). اینجا کسی نمی تونه برای بچه اش سخت گیری کنه چه درسی و چه مسایل دیگه. خیلی قانون ازشون حمایت می کنه که خب همه خوبه و هم مسایل منفی خودش را داره

دسامبر ۲۵, ۲۰۱۰، ساعت ۱۳:۵۸

Mehrbanoo گفت...

من فکر کنم تربیت خانواده خیلی مهمه. بنظر من اصلا لازم نیست که بچه کتک زده بشه. تاثیر پدر و مادر خیلی عمیقه. مگر پدر مادرهای ما تو ایران ما رو تنبیه جسمی کرده اند. من هرگز یادم نمی یاد کسی منو کتک زده باشه. یک دوست که سالها اینجا زندگی کرده میگفت :یکبار که بچه ها تصمصیم به اطلاع دادن به پلیس دادن یک تنبیه روانی بکنیدش نه جسمی. فکر کنم جواب بده.

دسامبر ۲۵, ۲۰۱۰، ساعت ۱۸:۵۵

از دبي تا كانادا گفت...

شوكاي عزيز،
خوب كاري مي كني كه سكوتت رو مي شكني. اصولا اين وبلاگها اصلا جون مي دن براي غر زدن. اگر تو اين وب لاگها غر نزنيم كجا غر بزنيم؟
و اما درباره تحصيلات در كانادا. منهم مثل تو در حال تحقيق هستم ولي باور كن هيچ الگويي نمي شه داد. يعني به دليل اينكه خواسته آدمها از زندگي با همديگه فرق مي كنه نمي شه الگو برداري كرد. فقط مي تونم بگم اگر سيستم آموزشي كانادا خوب نبود، آدمهايي كه در اونجا تحصيل كرده بودند رو اينجا (دبي) با حقوق هاي آنچناني استخدام نمي كردند. يه قلم بچه ات بعد از ديپلم مي تونه در هر دانشگاه آمريكايي يا اروپائي پذيرش بگيره. در وب لاگي خوندم كه خانواده اي بعد از مدتي زندگي در كانادا برگشتن ايران اما بچه ها دوام نياوردن در ايران چون بي نهايت استرس امتحان و كنكور و معلم خصوصي و غيره و ذلك در در ايران وجود داره. شايداين خانواده هايي كه تو مي گي انتظار داشتن به بچه ها فيزيك هسته اي در مدرسه تدريس كنند. ما نبايد سيستم آموزشي غلط و نادرست خودمون رو با سيستم اونها مقايسه كنيم. منابع آموزشي ما تقريبا مال 50 سال پيش هستند. هنوز تعليمات ديني و واحدهاي مذهبي در دانشگاهها حرف اول رو ميزنن. بچه هاي ايراني اگر همه جا خوش مي درخشند نه به خاطر سيستم آموزشي كه به خاطر هوش سرشار و تحقيقات شخصي شونه. به هر حال ما ايرونيها هيچوقت از هيچ چيز به طور كامل راضي نيستيم. انقدر هم اعصبابت رو بابت اين حرفها خورد نكن. اميدوارم به زودي خبري از آن سوي آبها براي همه مون بياد. انقدر اين پروسه طول كشيده كه همه داريم دچار وسواس فكري مي شيم.
شاد باشي

دسامبر ۲۵, ۲۰۱۰، ساعت

سکوت رو می شکنم

2010-12-25T07:20:00.000-08:00

سلام

با خودم قرارگذاشته بودم که اینجا غر نزنم. اما الان یه موضوع پیش اومده که غرغرانه نیست .
قضیه از این قراره که یکی دو تا از آشناها که از قرار یکی دو سال کانادا زندگی کردن و بچه هاشون اونجا مدرسه رفتن متفق القول می فر مایند:
1- کانادا جای زندگی نیست . اصلا نمیشه به بچت دست بزنی. اگه دعواش کنی یا حتی یه نیشگون کوچولو ازش بگیری ( توجه دارین یه نیشگون کوچولو که دیگه بابا بچه احتمالا لازم داره ) social workers پدرت رو در میارن و ....
2- مدرسه هاشون هیچی به بچه ها یاد نمی دن. و بچه تا دبیرستان بیسواد بار میاد. اصلا با بچه ها خوب کار نمی کنن.

البته در مورد اول من بنظرم خیلی هم کار خوبی می کنن. بشدت با تنبیه و داد زدن سر بچه مخالفم. اصولا فکر می کنم باید با بچه صحبت کرد. اما در مورد دوم احتیاج به راهنمایی شما دوستان دارم. میشه کمک کنین؟

فعلا سکوت بهتره

2010-12-25T05:01:00.000-08:00

مرجان ،

تو که منو می شناسی نمی خوام غر بزنم، اینه که ترجیح دادم یه مدت حرف نزنم کلا.
مرسی از اینکه به فکر من هستی.

هنگ تا اطلاع ثانوی.

2010-12-22T07:21:00.000-08:00

تمام ایمیل هام پرید

2010-12-13T07:02:00.000-08:00

دوستان عزیزی که این مدت بهم ایمیل زدین
تمام ایمیل هام پرید. دیگه هم به این آدرس ایمیل دسترسی ندارم. لطفا برام روی وبلاگ پیغام بزارین.

باید رفت

2010-12-06T05:29:00.000-08:00

سرکلاسم. بچه ها دارن امتحان میدن. نگاشون می کنم. مگه تو کله هاشون چی می گذره؟ چرا این د و ..لت گرامی اینقدر می خواد همه چیزرو کنترل کنه. یعنی این بچه ها فقط میان که کوتاهی یا بلندی مانتوی منو نگاه کنن؟
دوستای توی ایران در جریان هستند . دوباره گیر دادن ها شروع شده. حتی به آموزشگاههای خصوصی هم کار دارن. نباید مانتوی کوتاه ، تنگ ، مدل دار ، ... بپوشیم. نباید با دانش آموزها شوخی کنیم. نباید توی کلاس اجازه بدیم بچه ها حرفهای سیاسی یا دینی بزنن.
باید گزینش بشیم...
شاید اگه نمی اومدم و دوباره این بایدها و نبایدها رو نمی دیدم کم کم ، به خاطر طولانی شدن پروسه مهاجرتمون، بی خیال رفتن میشدم. اما باید رفت. اینجا جای موندن نیست. بچه من توی کشوری بزرگ نمیشه که از سن 6-7 سالگی بهش بگن اجازه نداره توی کلاس تاپ بپوشه.
باید رفت...

2010-12-04T07:20:00.000-08:00

خوب سلاااااام
به به شوکا خانم کجا بودی چه عجب از این ورا

خوبین دوستان؟

ما خوبیم. خیلی گرفتاریم. خط تلفن خونه قطع بود . بالاخره وصل شد. عروسیه برادر کوچیکم بود. خدا رو شکر به سلامتی تموم شد ولی حسابی خسته شدیم.
از کانادا هیچ خبری نیست. کم کم دیگه دارم نا امید میشم. انگار اون انرژی که برای دنبال کردن کارا داشتم یک دفعه تخلیه شده. زندگی پر استرس ایران هم شده قوز بالا قوز.
آرینا خوبه. خیلی شیطونه. و کم خواب. کم کم داره شروع می کنه حرف زدن.
خواستم شروع کنم به نوشتن فکر می کردم کلی حرف دارم . اما نمی دونم چی بگم و از کجا بگم.
سعی می کنم ار این به بعد هر روز بنویسم که اینطوری نشه.
فعلا باهاتون خداحافظی می کنم.

2010-11-22T07:11:00.000-08:00

بلاخره موفق شدم وارد وبلاگم بشم. آخیش.
داشتم کم کم قطع امید می کردم. از همه دوستانی که اومدن و نطراتشون رو گذاشتن ممنون. الان آموزشگاه هستم. سعی می کنم برگردم و اخبارو بنویسم.

برگشتیم

2010-09-22T03:56:00.000-07:00

سلام به همگی

رفتیم دبی و برگشتیم. همه چیز مثل قبل بود و تغییر خاصی صورت نگرفته بود. ویزای اقامتمون رو تمدید نکردیم. به چند دلیل:
1- برای جلوگیری از کنسل شدن ویزا باید هر شش ماه به امارات وارد شد و ما فعلا که توی ایران هستیم
2- اگه قرار باشه کمتر از شش ماه دیگه بریم کانادا تقریبا رفت و آمد هر شش ماه یکبار غیر ممکنه (با توجه به هزینه و سایر مسایل)
3- تنها در صورتی تمدید ویزا با هزینه خودمون به در می خورد که سام بتون یه کار با درآمد بالای 15000 درهم پیدا کنه که این هم با توجه به بازار کار فعلی خیلی دور از ذهن هست. تازه اگه شرکتی اینقدر قوی بخواد بهش کار بده خودش هم براش به راحتی ویزا در میاره
****
حالا بریم سراغ سوال روانپزشکی:

چطور میشه تنهایی تک فرزند رو بدون داشتن بچه دوم پر کرد؟
اگه دوستان نظرات علمی دارن خوشحال میشم منو راهنمایی کنن.
***
دوست خوبی به اسم علیرضا از من خواسته که به وبلاگش سر بزنم. دوست عزیز هر کاری می کنم وبلاگت باز نمیشه

خبری نیست جزبی خبری

2010-08-31T12:17:00.000-07:00

هیچ خبر تازه ای نیست. همه چی کش دار و طولانیه. احتمالا 5 شنبه بریم دبی . شاید نخوایم ویزا رو تمدید کنیم . نمی دونم. کلاس هامون خیلی خوب داره پیش میره . نیست خیلی معروفیم!!!!!!!
متاسفانه یکی از شاگردهام که توی کلاس فشرده بود و فقط 26 سالش بود تصادف کرد و مرد. خیلی شک بزرگی بود برای همه.
آرینا خوبه. سه چهار روز تب و مریضی داشت که دکتر گفت تب سنجاقکه. به حق چیزهای نشنیده. یکی دو تا سوال روانپزشکانه (کلمه ضرب میکنم) دارم که بزودی میام و مطرح می کنم و از تمامی متخصصین تقاضای همفکری دارم.
فعلا باید برم.
پی نوشت:
الان آدرس وبلاگ جدید گلدونه رو پیدا کردم و کلی خوشحال شدم نوشته هاشو دوست دارم

2010-08-15T11:12:00.000-07:00

خوب همین الان خبردار شدم دوست بسیار خوبم مرجان که از دبی همدیگه رو می شناسیم شروع کرده وبلاگ نویسی. از همین جا باهاش سلام می کنم. اون یکی از دوستایی بوده که هرچند زیاد نمی دیدمش اما همیشه یه مشاور خیلی خوب برای من بوده ویلاگش هم هست
http://www.azdubaitacanada.blogspot.com/

ای پاسپورت ریکویست جان کجایی پس

2010-08-03T08:58:00.000-07:00

یکی بگه پس چرا passport request ما نیومد؟

از دست آدمهای بیکار...

2010-07-31T00:57:00.000-07:00

لاله جان

خوشم اومد که اونجوری جوابش رو دادی اما متاسفانه من روم نمیشه باهاشون اینجوری حرف بزنم. سن وسالی ازشون گذشته و خیلی بهشون برمیخوره. تو دلم هی براشون زبون در میارم. اما در ظاهر می خندم و میگم حالا بریم ببینیم چی پیش میاد. و باورت میشه احساس می کنم اگه خدایی نکرده مشکلی واسه ما پیش بیاد و موفق نشیم اینا ته دلشون خوشحال میشن. و احساس پیروزی می کنن.

نمی دونم چرا بعضی از ما اینجوری هستیم. شاید فکر می کنیم شکست دیگران ، شکست های ما رو می پوشونه و احتمالا موفقیت هامون رو پر رنگ میکنه.

اینو گفتم یادم اومد همین چند وقت پیش که ما هنوز برنگشته بودیم از دبی زنگ زدم به خاله سام که حال احوال کنم با خنذه گفت شنیذم داری با آرینا می ری کانادا و سام رو نمی بری... از تعجب شاخام رفت رو هوا. بعلله قضیه این بود که یکی از فامیل های مهربان و دلسوز با خوشحالی و یک فقره نیش باز به خاله طفلی گفته بود که شنیدم سام و شوکا جدا شدن و شوکا داره تنهایی میره کانادا. اون بیچاره هم زود زنگ زده بود و از مامان سام خبر گرفته بود. حالا فکرشو بکنید ببینید آدم چقدر می تونه بیکار باشه. اصلا ما خدا رو شکر حتی یکبار هم حداقل جلو کسی با هم دعوا نداشتیم. آخه این داستانها رو از کجا میارین. چی بگم والا

آقا ما مهاجرا دلمون از سنگه

2010-07-30T02:57:00.000-07:00

آخه چرا وقتی یکی تصمیم به رفتن میگیره هی میاین و تو دلش رو خالی میکنین؟ حالا هی بیاین جلو پدر و مادرم هی بگین :" آخه دلت واسه اینا نمی سوزه که می خوای بذاریشون و بری؟ آخه تو بری اینا چکار کنن؟ پسر که واسه پدر و مادر دلسوزی نمی کنه. اصلا کاملا اشتباه میکنی. هرکی رفته پشیمونه. می دونی اونجا چقدر سرده؟ می دونی بیکاری داره بیداد می کنه؟ بدبخت می شی. ما یکی میشناسیم که رفت و ..."
بابا جان ول کن کوتاه بیا. آقا ما اگه بخوایم روزگار خودمون رو سیاه کنیم باید کیو ببینیم؟ حالا خوبه تا حالا از ترکیه اونورتر نرفتی و این حرفا رو می زنی. بلللهههه. حق با شماست. من دلم واسه پدر مادرم تنگ میشه. خیلی. قبلا هم این تجربه رو داشتم. اما حتما یه برنامه ای دارم. حتما تحقیق کردم....
واله چی بگم از دست این جماعت دایه مهربانتر از مادر...

2010-07-28T23:47:00.000-07:00

دلتنگم . خیلی. دلتنگ از دیدن عزیزی که داره با دستای خودش خودشو به نابودی می کشه. روزهام شده آه و شبهام کابوس. خدایا از کی باید کمک خواست. فکر کنم خودت هم می دونی که مخوام چی بپرسم: چرا؟؟؟؟

2010-07-17T09:53:00.000-07:00

خوب الان یه فرصت پیش اومد که بتونم از آخرین اتفاقایی که افتاده صحبت کنم. انگار یه قرن گذشته ، سعی می کنم همه چیزو تعریف کنم. همه چی مثل تکه هایی از یه فیلم میاد تو ذهنم همونجوری هم میارمشون اینجا. برمی گردم به عید نوروز که با آرینای شش ماه و نیمه اومدم ایران:
- مرخصی زایمانم که تموم شده بود و بعد از صحبت با محل کار تو یه جور مرخصی بدون حقوق بودم. بیشتر وقتم با آرینا می گذشت و زیاد بیرون نمی رفتم.
- بابای سام فکر کنم روز دوم یا سوم فروردین یه سکته ناقص کرد که البته خدا رو شکر به خیر گذشت و مشکل جدی براش پیش نیومد. سام خیلی خوشحال بود از اینکه توی اون موقعیت ایران بود. انگار یه جور نگرانی رفته بود تو وجودش می ترسید برگرده و بابا دوباره حالش بد بشه.
- برگشتیم دبی . مامان هم به خاطر آرینا با ما اومد. باز هم اکثر مواقع تو خونه بودم. حوصله ام سر رفته بود حسابی
- نمی دونم قبلا گفتم یا نه اما موقعیت شغلی سام هم توی شرکت کلی عوض شده بود. شعبه ایران شرکتشون به علت بدحسابی مشتری های ایران تعطیل شد و همه به جز سام و دو نفر دیگه بیکار شدن. این سه نفر منتقل شدن به یه واحد دیگه. و رفتن زیر مجموعه مارکتینگ. فشار کاری روشون حسابی زیاد شد. کارش رو دوست نداشت اما موفق بود. لحظه شماری می کرد که وقت رفتن به کانادا برسه.
- متاسفانه دایی 50 ساله سام فوت کرد. همه خانواده خیلی دوستش داشتن . یه loss خیلی بزرگ بود برای همه. سام خیلی مضطرب بود.
- همه شرایط دست به دست هم داد تا ما تصمیم بگیریم تو این مدت کوتاه باقی مونده ، پیش خانواده ها باشیم. این برای آرینا هم خیلی خوب بود
- یک ماه پیش سام با شرکت تصفیه کرد. قرارداد خونه رو فسخ کردیم . اسباب و اثاثیه رو فرستادیم ایران. و خودمون هم اومدیم . البته اقامت امارات رو کنسل نکردیم. چون احتمالا با پرواز امارات میریم.
- قبل از اینکه بیام مدیر سابق آموزشگاه بهمون پیشنهاد داده بود بریم و یه چند ساعتی در روز درس بدیم. ما هم قبول کردیم. واسه مدت کوتاه این کار خیلی خوبی. هر دو دوسش داریم. زمانش 4-5 ساعت در روز بیشتر نیست و درآمدش هم نسبتا خوبه.
- آرینا خوبه. خیلی کارهای جدید یاد گرفته: میرقصه ، لی لی حوضک، اتل متل، کلاغ پر. 6 تا دندون داره. دو تا نوک زده. رشد قدش عالیه اما غذا خوب نمی خوره واسه همین خیلی تپل نیست.
دیگه الان چیزی یادم نمیاد. جز اینکه وقتی یه مدت ایران نبودی ، همه چیز به نظرت عجیب میاد. بعدا دربارش می نویسم.

من برگشتم

2010-07-07T03:00:00.000-07:00

سلام من برگشتم. به خودم قول دادم که هر روز بیام و به دوستام سر بزنم. الان نیم ساعت بیشتر وقت ندارم. باید برم کلاس. فقط این که از همه دوستای خوبم ممنونم که واسم پیام گذاشتن.

2009-12-13T11:00:00.000-08:00

سلام به همه دوستاي خوبم
- من هنوز ايرانم و سام برگشته دبي. آرينا خوبه فقط يكمي سرما خورده در كل بچه بدي نيست. از پرونده كانادامون هنوز خبري نيست. البته آخرين بار ده روز پيش صندوق پستيمون رو چك كرديم. اميدوارم كه تو اين فاصله خبرايي شده باشه. سام توي محيط كارش يه تغييراتي ايجاد شده كه خدا كنه به بهتر شدن وضع ختم بشه. من كه قصد ندارم فعلا برگردم سر كار به خاطر آرينا. البته يه مقدار از نظر مالي بهمون فشار مياد اما دوست دارم خودم بچمو بزرگ كنم.
الان بيشتر از اين نمي تونم بنويسم.
دوستتون دارم

فقط تشكر

2009-10-29T02:13:00.000-07:00

سلام به همه دوستاي مهربونم

فِقط اومدم تشكر كنم لاله جان از دلداريت ممنونم اميدوارم همينطور باشه و ما زودتر كارامون درست بشه
برفي جان روي ماهت رو مي بوسم
سحر جان من دقيقا نمي دونم درباره كي صحبت مي كني اما از اينكه به من سر مي زني ممنونم
هستي جان به اميد روزي كه دوباره زود زود به هم سر بزنيم

بالاخره برگشتم

2009-10-01T05:58:00.000-07:00

سلام
بلاخره آرينا خانم تو سن 38 روزگی به من اجازه داد بیام و یه سری به دوستای گلم بزنم. هیچ وقت فکر نمی کردم انقدر دلم براتون تنگ بشه. کلی حرف دارم اما فعلا تنذ تنذ اخبار می دم و میرم که وبلاگای شما رو بخونم.
و اما خبر:
نامه کانادای ما اومد اما توضیح خواستن که پول از کجا اومده تو حسابمون. یکم نگران شدم اما هر چی خیریت باشه همون میشه. منتظر موندم شناسنامه و پاسپورت و اقامت آرینا درست بشه که یدفعه مدارک اونم بفرستیم. امروز اقامتشم هم درست شد. شناسنامه رو دادیم ترجمه شنبه تحویل می گیریم. به امید خدا همون شنبه هم مدارک رو می فرستیم.
هفته آینده با مامان و بابا میریم ایران. احتمالا حدود 2 ماه بمونم که آرینا هم یکم بزرگتر شه.
برفی جان خیلی دلم واسه نوشته هات تنگ شده و از احوال پرسی هات هم ممنون.

فعلا خداحافظ همه

2009-09-16T00:47:00.000-07:00

سلام بر همهٔ دوستان نیک. قبل از هر چیزی، لاله، لولیتا، سنویی، مریم یادگار، هستی‌، دوستای خوب، از طرف شوکا و همچنین خودم ازتون صمیمانه تشکر می‌کنم، ممنون از محبتتون. ما رو، یا شاید بهتر باشه بگم ``منو`` ببخشید که نمیتونم مرتب به وبلاگ سر بزنم، شوکا وقتی‌ خودش بود هر روز این کارو میکرد، به هر حال بخشیدن از شما.
تا تماس بعدی خدا نگهدارتون
پایدار باشید
سام

2009-09-08T00:25:00.000-07:00

با سلام به همهٔ دوستان نیک. اولا از طرف شوکا و خودم از همه شما دوستان خوب تشکر می‌کنیم و امیدواریم همگی سالم باشید. فکر کنم نزدیک به ۳ ماهه که شوکا به وبلاگش سر نزده که میدونید به خاطره چی‌ بوده.دلش براتون تنگ شده، خیلی‌ ناراحته از اینکه نمیتونه به وبلاگش سر بزنه و ازتون عذرخواهی میکنه. بالاخره این کوچولوی ما خدارو شکر صحیح و سالم به دنیا اومد، اسمشو گذاشتیم آرینا. خیلی‌ دوسش داریم، حسابی‌ سرگرممون کرده. بابا مامانامون پیشمونن، حالا حالاها سرمون شلوغه. احتمالا یه ماه دیگه اگه خدا بخواد یه سفر میریم ایران. منو ببخشید که خیلی‌ خلاصه گفتم، چونکه خیلی‌ کار دارم که باید تا آخر وقت تمومشون کنم.
تا تماس بعدی همتونو به خدا میسپارم
پایدار باشید
سام

2009-07-17T08:53:00.000-07:00

doostaye golam mitra, barfi, hasti
mamnoonam azizan az mohabatetoon. baraye hamegi arezooye salamati daram. khaili harf daram ama alan tooye ye coffee shopam va nemitoonam ziyad benevisam. hamatoon roo miboosam.

خداحافظی

2009-07-08T23:35:00.001-07:00

خوب دوستای گلم
امروز آخرین روز کار من قبل از مرخصیه. سعی می کنم زود به زود بیام. دلم واسه همتون تنگ میشه. دعا کنید که دخترمون به سلامتی به دنیا بیاد و مشکلی نداشته باشه.
فعلا روی ماهتون رو می بوسم

2009-07-06T00:09:00.000-07:00

سلام بر دوستان نیک روزگار
طنزی از ابراهیم نبوی (البته شاید خونده باشید)
``خاتمی آمپر میچسپاند``

کاری از صنوبر
مکان: منزل افسر خانم

زمان: چهارشنبه
افسر خانم تند و تند دارد بقچه می بندد و تلفن بیسیم را هم به کمک شانه اش چسبانده به گوشش و دارد تلفن صحبت می کند:- آره ماه خانوم جون. دیگه احمدیم گفت که مامان بیا بریم یه سفری خارج یکم حال و هوات عوض بشه. آخه خبر داری که می خواستیم بریم آمریکا... آره بابا، ولی نشد... چمیدونم، اینقدر که همه سنگ انداختن جلو پای بچه م... چیکار کردم؟ هیچی، خیلی عصبانی شدم، بینوا این احمد بیچاره مو مثل سگ کتک زدم.... آره بابا می دونم، اعصابم ضعیف شده دیگه. طفلی زودی بعدش اومد گفت ماما بیا بریم با هم دیگه لیبی. میگن از بهشت هیچی کم نداره این مملکت... آره، منم گفتم پسر نمی خواد حالا تو این سر شلوغیو اینا چه خبره ولی اصرار کرد که می خوام حتماً ببرمت گردش... خلاصه دیگه بچه م می خواد با طیاره منو ببره سفر...اینجوری... شما چطوری ماه خانوم جونم، امون ندادم حرف بزنی، خوبی؟ تن و بدنت کوفته شده بود رفتی حجامت؟... خوب شکر خدا، حاجی چطوره؟ هنوز زنده ست؟... وا، ماشاء الله بلا به دور یه عمره به یه مو بنده و ول نمی کنه... چه ظلم ها به تو کرد این مردک لندهور...زنگ در به صدا در می آید.
- ماه خانوم میون حرفت شکر، بچه م اومد، برم. از لیبی برات سوغات میارم، قربونت برم.می دود سمت آیفون و در را باز می کند. احمدی کفش ها را پرت می کند یک گوشه ای و اخمو وارد می شود. - ماه پیشونیم اومد. مادر ببین این لّنگ خوبه بیارم؟ (یک پارچه ی هندیه گل منگول نشان احمدی می دهد) مثل خودشون بپیچم دور کمرم. می گن هوا هم گرمه اونجاها.- (عین برج زهرمار، ابروها گره کرده) یه موقع ما پشت در می موندی هزارتا سووال جواب می کردی تا درو باز کنی، چی شده که همینجوری بی هوا در باز می کنی؟- مادر خوب می دونستم تویی. به غیر از تو کیو دارم؟ حالا بگو این خوبه؟- مرد غریبه بود چی؟ یا شاید منتظر کس دیگه ای بودی، ها؟- وا ننه، آفتابش داغ بوده؟ این حرفا چیه؟- نمی گی من غیرت دارم؟ قاطی می کنم؟ با کی قرار داشتی، یالله بگو تا شل و پلت نکردم؟- (دیگر عصبانی می شود، دستش را به حالت تو دهنی زدن می گیرد بالا) پدرسگ تا تو دهنت نزنم دهنتو گل نمی گیری؟ باز دو جو بهت خندیدم هار شدی؟ می زنم لهت می کنم ها. دهه، پسره ی نفله.- (دمش را می گذارد لای پایش) خوب نگران شدم، منم آدمم، تیر چراغ برق که نیستم. چرا همچین می کنی؟- ممنونم از نگرونیت ولی بار آخرت باشه. حالا بیا ببین چیا جمع کردم. (در ثانیه خلقش عوض می شود، خوشحال می پرد سمت بقچه) برای تو دیگه چیزی بر نداشتم، همینایی که تنته بسه، با همونا بخور و بخوابو به کارات برس. ببین مادر این لنگ رو می گم. اقدس خانوم برام از مکه آورده بود. ایناهم عرقیاته، این کیسه نخودچی کیشمیشه، اینم صابون سر شور خودمه، اینا هم سبزی خشکه که اونجا آب دوغ خیار بزنیم گُر نگیریم، اینا هم...- (با صدای آرام و محزون) صبر کن، جمع نکن.- وای یعنی چی جمع نکن، وقت نیست دیگه. پاشو پاشو کج خلقی نکن.- (با ترس) ننه، عصبانی نشی ها، به هم خورد.- چی؟- نمی ریم.- چییییییییی؟یک دفعه افسر رم می کند. یک لنگه دمپایی اش را (از همان دمپایی قهوه ای پلاستیکی های توالت که در زشتی نوبرند) در می اورد و حمله می برد به سمت احمدی حالا نزن کی بزن.- پدر صلواتی، تخم حروم، مگه من مسخره م؟ دلقک گیر آوردی؟- (دستهایش را سپر کرده است) آی ننه نزن، ننه کشتیم.- بخور جونت بالا بیاد، می زنم پدر پدر سوخته تو در میارم. منو عنتر منتر خودت کردی که چی؟ تق تق تق...افسر می بیند دلش راضی نمی شود. می پرد لنگش را بر می دارد. احمدی تا بلند می شود پا به فرار بگذارد از پشت می پرد رویش، پاها را قلاب کمرش می کند و لنگ را می اندازد دور گردن احمدی. کاملاً هیستریک شده است.- ولد زنا، خفه ت می کنم. اعصاب برای من نذاشتی. گفتیم بریم ولایت، گفتی نه الان وقتش نیست، خودت گفتی بریم آمریکا، اومدی زیرش زدی، الان هم دوباره اومدی می گی برنامه به هم خورده؟ غلط کرده که به هم خورده. تو بچه ای یا آفت؟ یالله منو ببر لیبی.- (با دودستش لنگ را چسبیده) بابا خفه شدم، کممممممممک، (تقلا می کند) چرا همچین می کنی؟ نفسم بالا نمیاد.- ای به درک، بمیر من جشن بگیرم. منو سکه ی یه پول کردی. به همه فامیل زنگ زدم خداحافظی کردم حرومزاده.- ننه رحم کن، کبود شدم. تقصیر من نیست به خدا. - (جیغ) پس تقصیر کدوم پفیوزیه؟ - بابا عمو علی گفت، عمو علی گفت.افسر لنگ را ول می کند و از کمر احمدی می پرد پایین. احمدی دو زانو می افتد روی زمین و شروع می کند به سرفه کردن. افسر از عصبانیت هن و هن می کند. یک قدم می آید به سمت احمدی. احمدی مثل مار لوله می شود.- نزن جون جدت. نزن مّردم.- نمی خوام بزنم بابا، برو کنار افتادی رو تلفن.احمدی را از یقه اش می گیرد پرت می کند کنار و تلفن را بر میدارد، خرناس کشان شماره عمو علی را می گیرد.- بلی.- بله و بلا، کوفت و زهر مار، مردک عوضی.- شما کی هستید؟- افسرم مرتیکه. منو مسخره ی خودت کردی؟ حالیت می کنم، نمی دونی مثل اینکه با کی طرفی. هی عزت، هی احترام، معلومه که باد می کنی. - یعنی چه؟ یعنی چه؟ مثل این که یادتان رفته دارید با کی حرف می زنید.- بیشین بینیم عامو حال نداریم. گذشت اون دوران. روزی دویست بار ملت تو خیابون فحشت می دن. کجایییی دادااااش؟- سخن به گزاف نگویید. تربیت داشته باشید.- نداریم، ما همه بزرگ شده ی آغلیم. تو هم شعر خونی راه ننداز. جواب منو بده تا خفه ت نکردم.- اگر می خواهید بی تربیت باشید لاجرم قطع می کنم.- (با نعره ی تهدید آمیز) اوهووووی، من افسرم ها یادت نره. میام دم خونه تون شیشه هاتونو میارم پایین ها. خودت می شناسی منو.- (می ترسد) چه می خواهید؟- چرا گند زدی تو مسافرت ما؟- خانم مملکت به هم ریخته است. وقت سفر نیست. وضعیت خراب است.- کجا به هم ریخته؟ همه جا امن و امانه.- خانم در باغ نیستید انگار. اخبار به گوشتان نمی رسد.- فکر کردی فقط خودتون تلویزیون دارین و اخبار گوش می دین؟ منم هر روز نگا می کنم. هیچ خبری نیست، خالی نبند.- تلویزیون را چه کار دارید؟ از من گوش بگیرید. خیلی وضع خراب است. امان بدهید، این قائله بخوابد، چشم.- من حالیم نیست. از امروز از سایه ی خودتم بترس. - (چانه می لرزاند) با من اینگونه صحبت نکنید، من نصف تنم علیل است.- آخ شکر که علیل است. نصف دیگه شم من می زنم علیل می کنم مثل کرم بیافتی تو خونه. هِرررریگوشی را می کوبد. احمدی هنوز کنج دیوار مثل بدبخت ها نشسته است و آرام آرام گریه می کند و می لرزد. آب دماغش هم چلک چلک می ریزد رو زمین. افسر شروع می کند بقچه را باز کردن و اصلا محل احمدی نمی گذارد. - (احمدی) زدی منو کشتی. دستت بشکنه.- خوب کردم.- فکر کنم دنده م شکسته.- بهتر، بره تو قلبت خلاص شم.- (عر می زند) ننه با من اینجوری حرف نزن، من به غیر از تو کیو دارم؟ همه ی دنیا ...یدن به من. - لابد لازم داشتی.- (افتان و خیزان با گریه ی شدیدی که از فرط شدتش سرفه می کند و عق می زند به سمت ننه افسر می رود و گوشه ی دامن افسر را می چسبد) تو رو به ابوالفضل نکن. من بدبختم. بیا، بیا هاله ام مال تو. بگیرش ولی باهام آشتی کن.هاله اش را از سرش بر می دارد و می گیرد به سمت ننه افسر. افسر با یک لگد هاله را پرت می کند وسط اتاق.- هاله می خوام چیکار؟ ول کن تنبونمو کندیش. برو کنار، برو برو.و به زور دامنش را از دست احمدی می کشد بیرون و می رود پی کارش. احمدی هم آن وسط طاقباز می افتد و همینجوری مویه می کند.
دو ساعتی می گذرد. احمدی خوابش برده است. تمام آب دماغش روی صورت سیاهش خشک شده. دماغش کامل کیپ شده و برای همین دهانش باز است و از دهان نفس می کشد. افسر آرام آرام می آید به سمتش. خیلی عذاب وجدان گرفته است. سرش را ناز می کند و بیدارش می کند.- پاشو پسر گلم. پاشو غلط کردم. احمدی لای چشم ها را باز می کند.- قربونت بره مادر. دستم بشکنه (به گریه می افتد). از دست این زمونه اعصاب برام نمونده. ببین جگر گوشه مو چیکارش کردم. - دیگه نمی زنیم.- ...ه می خورم بزنم. من بی عطوفت. من بدذات. (شروع می کند خودش را زدن)- حقته بزن خودتو.- می زنم می کشم خودم. معلومه که می زنم (باز خودش را می زند و گریه می کند) پاشو مادر قربونت بره. برات شیر برنج درست کردم. بیا مادر بمیره برات. بیا بخور.احمدی آرام بلند می شود. - بیا مادر، بیا این پول، این دستگاه آتاریت که قایمش کرده بودم. پاشو تو مردی. افسر ...ه خورد. افسر به گور پدرش خندید.- آخ جون آتاریم. (زود پررو می شود) از امروز حق نداری بهش دست بزنی پیر هاف هافو. می زنم دستتو قلم می کنم.- باشه مادر. چشم.- هاله مو بیار بذار سرم آدم کش.افسر می دود هاله را بر میدارد می گذارد سر پسرش.- قربون خوشگلیت برم. مثل ماه شدی. با دستمال نمدار آشپزخانه صورت احمدی را پاک می کند. می دود شیر برنج می آورد و قاشق قاشق می ریزد به حلق احمدی.- قربونت برم. فدات بشم. خوب شدی؟- بد نیستیم.- تورو خدا خوب شو. زنگ بزن یکی رو فحش بده دلت باز بشه. جون افسر.- (فکر می کند) باشه، تلفنو رد کن بیاد.افسر تلفن را می دهد دست احمدی. احمدی شماره ی خاتمی را می گیرد.- بله.- اوهو، افسار پاره کردی. می ری تو جمع خانواده های بازداشت شده ها زارت و زورت می کنی فکر می کنی چی؟- خفه شو بتمرگ سر جات.- (چشم هایش گرد می شود) الو، سد ممد تویی؟- بله منم. کُپ کردی؟- چته تو؟- همینه داداش. دیگه مرد اون سد ممد که شعر می گفت. خشتکت رو رو سرت پاپیون می کنم. فهمیدی؟ - سد ممد خدایی توئی؟- بله منم. ارواح خیکت فکر کردی فقط خودت وحشی؟ مرتیکه دوزاری می دم یه لنگه پا آویزونت کنن.- نمی تونی.- برو کنار بذار باد بیاد باباااا. اون روی سگ منو ندیدی. تقلب می کنی تازه پررو بازی هم در میاری؟- (با عصبانیت) خوب می کنم تقلب می کنم. بله من تقلب کردم، خوب کردم، دوست داشتم، آدم هم کشتم، باز هم می کشم، تو رو هم می کشم اوا خواهر. من عمو علی رو دارم،هرچی اون بگه حرف همونه. رای و اینا هم همه کشکه. حالیت شد الدنگ؟- (با خنده) خُب خییییییلی خوب شد. صداتو ضبط کردم الان میرم می ذارم رو صفحه ی فیس بوکم عقب مونده. منتظر باش که صدات به زودی از سی ان ان و الجزیره پخش بشه بدبخت. خاک بر سرت بی مغز، ابله، یابو. احمدی بای باااااایگوشی را می گذارد. احمدی چند ثانیه بی حرکت می ماند. ناله ی خفیفی می کند و مثل نعش پهن زمین می شود. هاله اش قل می خورد می افتد وسط اتاق.

مناظره محمود و امام زمان

2009-07-05T22:56:00.000-07:00

برگرفته از وبلاگ حميدرضا حسيني
من گمان مي‌كردم شما مي‌خواهيد مطالب اساسي را بيان كنيد. بنده به شما علاقه‌مندم. ولي بايد تكرار كنم كه دلم مي‌سوزد كه به شما اطلاعات غلط داده‌اند.ببينيد آقاي صاحب زمان. خواهش مي‌كنم به اين نمودار دقت كنيد. به اين مي‌گويند ضريب جيني. هرچه قدر بيشتر باشد، شكاف ديني ملت بيشتر است. الان وضع ديني ملت از قبل بهتر است.. از زمان شما كه خيلي بهتر است. پس براي چه شما الان ظهور كرديد؟ اين ۱۲ قرن كجا بوديد؟ ۱۲ قرن فساد نبود؟ غارتگري نبود؟ الان يك دفعه وضع بد شد؟ گراني شد؟ بي ديني شد؟ در اين ۱۲ قرن گل و بلبل بود؟ براي چه ۱۲ قرن سكوت كرديد؟ ملت كه فراموش نكرده است.زمان شما ببينيد همه مناصب دست خويشاوندان يك عده اي بود. يك حلقه اي درست كرده بودند و مدام امامت را بين فرزندانشان مي‌چرخاندند. 4 سال پيش ما آمديم و ادعاي تقدس و هاله نور كرديم. انگار وارد حريم ممنوعه عده‌اي شديم. [من] نمي‌خواهم وارد بعضي مسايل شوم. و الان مي‌بينيم كه همه‌ي اين‌ها با هم متحدند.. ما معتقديم كه صحنه‌گردان اصلي آقاي هاشمي است. نفرماييد كه ارتباطي نيست. اتفاقا ظهور شما هم جزو همان برنامه است. حتا كورش و اميركبير هم جزو همان باندند. ملت فراموش نكرده كه آقاي هاشمي كتاب در مورد اميركبير نوشته و او را تاييد كرده. ميرحسين موسوي و سيد محمد خاتمي هم كه از اقوام جنابعالي‌اند. خود شما هم كه شال سبز پوشيده‌ايد. اين‌ها مفهومش چيه؟هدف اين دولت خدمت به ملت است. ملت بيدار است. بحمدالله ملت ايران هسته‌ي شده است. نانو شده است. سلول بنيادي شده است. فضايي شده است. جام جهاني شده. المپيك شده. براي چه مي‌خواهيد رشد ملت را زير سوال ببريد؟اين كه خيلي بده. مگر زمان شما و پدرانتان چه قدر پروژه احداث شد؟ يك مسجدالرسول بود زمان جدتان و يك دانشگاه زمان امام صادق. چقدر اينترنت بود؟ چقدر روزنامه بود؟ آيا دموكراسي بود؟ فقط يك ابولهب بود كه از شما انتقاد مي‌كرد. ببينيد با او چه كردند. با همسرش چه كردند. كراواتش را در خيابان چيدند. دستاوردهاي ملت را زير سوال نبريد. 1400 سال است وضع ملت را به اين‌جا رسانديد. آن وقت جاروجنجال راه مي‌اندازند كه آبروي ايران در اين دولت رفت. من فقط با طرح دوتا سوال از موضع ملت دفاع كردم. آن‌ها به هم ريختند.. مستاصل شدند. شما چرا نشسته‌ايد به جاي آمريكايي‌ها و از آنها دفاع مي‌كنيد؟ ملت فراموش نكرده زمان شما روابط با آمريكا چگونه بود. يادتان رفته كه عموي شما امام حسن در سعدآباد آن قرارداد ننگين را با معاويه بست؟ اينه ديپلماسي عزتمند؟من نمي‌خواستم اين مسايل را باز كنم. اما خيلي متاسف شدم وقتي اين خبر را به من دادند. براي چي شما در عاشورا از بازيگر استفاده مي‌كنيد؟ ملت نمي‌داند كه ظلم هست؟ فشار هست؟ لازم بود شما بازيگر [بياوريد] كه نشان بدهيد وضع ديني مردم خراب است؟ من تعجب مي‌كنم از شما.نمودارهاي بانك مركزي نشان مي‌دهد دين مردم در زمان حكومت شما و پدرانتان بدترين [وضع] را داشته. در زمان جد شما ميزان تشيع در هكتار صفر بوده. ما رسانديم به 100مليون. اين را كه ديگر نمي‌شود انكار كرد آقاي صاحب زمان. من نمي‌خواستم وارد اين بحث بشوم اما جد شما با يك هجمه‌‌ي سنگين يك كتاب عليه بنده چاپ كرده كه توي اون به صورت بي‌سابقه‌اي طي سيصد هزار تيتر به من و منافقين لعنت فرستاده.من شخصا علاقه مند به ورود به اين‌ها نبودم. قبلا هم گفته‌ام كه ازهمه‌ي افتراهايي كه بخود من نسبت داده شد، گذشت كردم. الان هم مي‌بخشم. اما ازتوهين به منافقين، توهين به انتخاب ملت نمي توانم بگذرم. ملت اين اجازه را نمي‌دهند. شما آقاي صاحب‌الزمان بايد پاسخ ملت را بدهيد. اين همه پولي كه در جمكران به شما داده مي‌شود چه شد؟ اين‌ها را هزينه مراسم تولد خودتان كرديد؟ همين آقاي جزايري كلي نذر كرده بود. شما پول را كه مي‌گرفتيد نپرسيديد از كجا آمده؟ بعد سيل اتهامات است كه به ملت وارد مي‌كنند. من همين جا اعلام مي‌كنم، اگر آقاي محصولي گفته كه ثروتش امانت شماست كه قرار است بعد از ظهور به شما بازگردانده شود، همه‌اش مال شما و تيم‌تان. با نوار و اين حرف‌ها كه نمي‌شود كشور را عالمانه اداره كرد. رئيس جمهور بايد خودش كارشناس ارشد باشد. بنده دكتري‌ام را با شب بيداري گرفته‌ام. نه مثل بعضي كه همزمان حكومت مي‌كردند هم بدون كنكور ولايت گرفتند، آن هم در5 سالگي. البته من آماده ام شما تشريف بياوريد تا من به عنوان يك شاگرد براي شما توضيح بدهم كه ديپلماسي عمومي چه چيز خفني است.من فقط اين نكته را بگم و عرايضم را خاتمه بدهم. من اين‌جا پرونده‌ي دارم از دوتا خانم. اجازه دارم بگم؟ بگم؟ اين خانم‌ها را شما مي‌شناسيد. شما هميشه با اين‌ها بوده‌ايد. يك زماني با خانم صغري و بعد خانم كبري. من با همين غيبت مخالفم نه قانون، آقاي وليعصر.

2009-07-05T02:26:00.000-07:00

نگرانم. دیروز نوبت دکتر داشتم و بهم گفت که دخترم یه هفته رشدش عقب افتاده و من باید هر چه سریعتر استراحت کنم. قرار بود تا 20 جولای بیام سر کار. اما تا آخر این هفته رو هم بزور بهم اجازه داده. البته خدا رو شکر دختره قلبش خوب خوب داره کار می کنه و مشکل دیگه ای نداره.

یادداشتی یک مامان تنبل

2009-07-02T02:43:00.000-07:00

مارتین میگه خواهرش تا روز قبل از زایمان رفته سر کار و فقط سه روز خونه مونده... خوب من عذاب وجدان گرفتم و به این نتیجه رسیدم که یک مامان تنبل هستم. اما یه هر حال امروز از صبح ده بار تقویم رو نگاه کردم و ده بار هم روزای باقی مونده رو شمردم. بعدش هم کلی در مورد کلک هایی که می تونم واسه تمدید مرخصی بکار ببرم فکر کردم و نقشه کشیدم.

2009-07-01T22:21:00.000-07:00

خوب . مثل اینکه از این آدمهای عقده ای زیادن و با اسم وبلاگ من یکی یه جا کامنت گذاشته و به مرجان توهین کرده که امیدوارم زودتر سوسک بشه. دیگه نمی دونم چی باید به همچین آدم ترسویی بگم.

در ضمن یک متن طنز خیلی باحال از توی وبلاگ http://daily.30n.ir/ دیدم که دلم نیومد اینجا نذارمش:

سوره‌ی محمود
میم الف نون(1) و تو چه می‌دانی از محمود(2) که این محمود از سه رئیس جمهور قبل خود برتر است(3) او را از خاندانی شایسته مبعوث کردیم که تمام باجناق‌ها و داماد باجناق‌هایش جملگی از صالحین‌اند(4) و چون شتر خز شد در محمود تعقل کنید(5) او هر چه که بگوید حناق نگیرد و این نشانی است برای اهل تفکر(6) در چهارسال دولت او نشانه‌هایی برای مومنین قرار دادیم(6) همانا به موسی ید بیضا دادیم و به او هاله نور(8) که از آن بهتر است و کم مصرف‌تر و ما خیلی خفنیم(9) قسم به زمانی که درصد تورم به عرش ما نزدیک شد(10) پس سوار بر نمودار تورم شد و به معراج آمد(11) ای محمود ما بشارت ده ایمان آورندگان به خود را به پخش سیب زمینی مفتی در هر جمعه (12)و بر ایشان مبارک باد بهشتی که در آن درخت هست و در کفش خطوط بی‌.‌آر.‌تی جارییست(13) پس گروهی به طغیان پرداختند و خود را سبز کردند به آنها بگو که علف هرز هم سبز است بدرستی که ما حالگیر و حاضر جوابیم(14) بر تو باد دوست داشتن و گاهی دلسوزی بر آنها و بیادشان آوردن که اطلاعات اشتباه گرفته‌اند که اکثرشان نمی‌دانند (15)و حتی رسوا کردن همسرانشان که آنها در جهنم در حالی که کیف گلگلی بر دوش دارند بر آتش همسرانشان هیزم می‌گذارند(16) و قبل از ان از آنها سه مرتبه اجازه بگیر و بگو: بگم؟ بگم؟ نه بگم؟(17) همانا که در انتخابات اجباری نیست(18) پس هشدار ده به آنان که اگر از ظلمات خارج شدند و بسوی هاله نور آمدند ما ایشان را دوست خواهیم داشت و اگر همچنان به طاغوت بازی خود ادامه دهند در آتش دوزخ جاودانند(19)

به مرجان

2009-07-01T00:06:00.000-07:00

الان رفته بودم طبق معمول هر روز به وبلاگ دوستان سر بزنم. توی وبلاگ مرجان (کویر سمنان) جواب کامنت دیروزم رو دیدم و خیلی غصه خوردم. من واقعا از اطلاعاتی که مرجان توی وبلاگش در مورد کانادا میده ممنونم. هر چند با نظرات سیاسیش موافق نبودم. کسایی که اینجا رو می خونن دیدن که یه پست گذاشتم در مخالفت با تحریمی ها. اما روی صحبت من به شخص خاصی نبوده و اصلا به کسی توهین نکردم. توی هیچ وبلاگی هم به مرجان یا هیچ کس فحش ندادم (اگه کسی با اسم من همچین چیزی دیده حتما بیاد به من آدرس بده) . شاید برای خیلی ها مهم نباشه که دیگران در موردشون چی فکر می کنن . من اگه حرفی زده باشم اصلا اینطور ناراحت نمی شم. اما وقتی کاری انجام ندادم خیلی غصه می خورم که به اسم من تموم بشه. اونم یه همچین موضوع مهمی یعنی توهین به دیگران که نشانه شعور آدم هست.
به هر حال ابن حرفو برای خود مرجان نوشتم. اما اینجا هم گفتم که اگه کسی از حرف من همچین برداشتی کرده از اشتباه در بیاد. امیدوارم این سوتفاهم برطرف بشه.
یک شوکای غصه دار

2009-06-30T22:39:00.000-07:00

چه خبر؟
- هیچی. اول از همه که به هموطنان عزیز، بخصوص دوستان مقیم ایران بابت انتصاب مجدد احمدی نژاد تسلیت می گم.
- دوم این که روز شروع مرخصی مامان شدن من هم دقیقا معلوم شد. از 21 جولای دیگه نمی رم سر کار. با رئیسم صحبت کردم و قرار شده 21 اکتبر برگردم دفتر. البته اصلا دلم نمی خواد یه دختر کوچولوی سه ماهه رو تنها بزارم. اگه کارا خوب پیش بره ، برنمی گردم. اما فعلا نخواستم ریسک کنم و کارمو از دست بدم. تا سه ماه دیگه خیلی اتفاقا ممکنه بیفته. فعلا هم جای من دختر داییم میاد که چند روز پیش کارشو از دست داده . من به مدیر معرفیش کردم اون هم باهاش صحبت کرد و قرار شده از 15 جولای بیاد سر کار.
- راستی بالاخره Mamas & Papas هم لطف کرد و یه sale سی درصدی زد. ما هم رفتیم و برای خانوم کوچولو یه سرویس روتختی و لحاف و پتو خریدیم که طرح Pooh داره اما به رنگ صورتی و آبی خیلی کم رنگ. کلی خوش بحالمون شد.

آخرش هم امیدوارم توی این مدت مرخصی تکلیف فایل کانادای ما هم معلوم بشه تا بهتر بتونیم تصمیم بگیریم.

2009-06-30T00:05:00.000-07:00

سلام به دوستان نیک. همونطور که خانومی گفت من از ایران برگشتم. خدا رو شکر کارا به خوبی پیش رفت و انجام شد. وقتی‌ برگشتم از دیدن خانومی خیلی‌ خوشحال شدم، انگار که خیلی‌ وقت بود همدیگرو ندیده بودیم. ولی‌ تو این مدت کوتاهی‌ که اونجا بودم خیلی‌ اعصابم بهم ریخت، همش به خاطره این وحشیا بود. خبردار شدم که یکی‌ از اقوامو گرفتن و حسابی‌ کتک زدن، ولی‌ خدارو شکر ازادش کردن. آخرش چی‌ می‌خواد بشه؟! خدا به خیر کنه!
حالا دیگه همش منتظر دختر کوچولومون هستیم که قدم رنجه کنه و منّت بذاره. فکر کنم مثل بچگیای خودم شیطون باشه! تا ببینیم!
پایدار باشید
سام

2009-06-24T03:55:00.000-07:00

تقریبا 1 ساعت پیش با همسر صحبت کردم. خدا رو شکر کارهاش داره خوب پیش میره. برای ناهار هم مامانش سبزی پلو با ماهی درست کرده بود . همسرشکمو هم کلی خوشحال بود. جای من خالی.
از اینکه خوشحال بود منم کلی روحیه گرفتم و خوشحال شدم. امیدوارم توی این مدت کوتاهی که اونجاست از کنار خانواده بودن حسابی استفاده کنه و انرژی بگیره.
یکی از آرزوهای من اینه که می تونستیم همه خانواده همیشه دور هم باشیم. یعنی میشه؟

این روزهای من

2009-06-23T22:33:00.000-07:00

سعی می کنم از این روزها، روزهای عادی خودم بنویسم، دوباره:
-اول از همه که سام رفت ایران. کار واجبی داشت که باید انجام میشد. دلم برای تنگ شده. خیلی. شاید چون ما همیشه و همه جا توی این 3-4 سال با هم بودیم. به هر حال شنبه برمیگرده.
- علتش رو نمی دونم اما شنبه که برای چک وضعیت بچه رفتم دکتر، تپش قلبم زیاد بود. حال دختری خوب بود خدا رو شکر. دکتر گفت که باید نوار قلب بگیرم و آزمایش تیروئید هم بدم. خوب دیروز رفتم نوار قلبو گرفتم که حرف دکتر رو تایید می کرد. نتیجه تیروئید رو هم امروز باید برم بگیرم. در ضمن دکتر عزیز هم فرمودن که احتمالا تا 10 آگوست بیشتر اینجا نیستند و میرن مرخصی. والله من نمی دونم این دیگه چه مدلشه. تا اونجایی که یادم میاد دکترا همیشه برنامشون رو طوری می چیدن که مرخصیشون زمانی باشه که مریض ندارن. یا اصلا اگه می خوان برن مرخصی مریض رو قبول نمی کنن، یا حداقل از اولش بهش می گن. حالا فکر اینم که اگه من تا اونموقع زایمان نکنم به فکرام اضافه شده. چه می دونم . هرچی خدا بخواد.
- با مدیرم صحبت کردم و قراره که از 15 جولای دیگه نیام سر کار. احتمالا اول جولای برم برای مامانم ویزا بگیرم که اون هم همزمان بیاد اینجا.
- از کانادا هم هیچ خبری نیست. وضعیت فایل ما بصورت آنلاین نشون میده که مدارک دریافت شده و در حال پروسس هست. همین

2009-06-23T02:01:00.000-07:00

چقدر کلمه "کشتن" این روزها راحت شده. حتی راحت تر از هجی کردن یک کلمه دو بخشی- "کش" "تن" -شاید زمان بیشتری بخواهد .
کاش می شد به همین راحتی از روزمرگی ها نوشت اما توی ذهنم همه چیز ایستاده ، روزمرگی نیست . فقط صدای فریاد است و گلوله ، که چه راحت به گوشت و پوست مردمم فرو می رود . انگار که زمان تنها برای "کشتن" پیش می رود.
و خدایا به من بگو کدام معلم ، به آنها آموخت که به چنین سرعتی این کلام را برای مردمم هجی کنند؟

2009-06-22T01:27:00.000-07:00

چنر مطلب جالب توی سایتهای زیر خوندم که فکر می کنم خوبه شما هم بخونید:
www.doomdam.com
www.goftaniha.org

2009-06-21T01:42:00.000-07:00

سلام به همهٔ دوستان خوب. من که این روزا اصلا دل و دماغ ندارم، مخصوصاً امروز اول صبح که از رادیو شنیدم ۱۹ نفر رو کشتن قاطی‌ کردم. آخه این درسته؟!!! این باید وضع مملکتی باشه که سرانش دم از دمکراسی میزنن؟! دم از آزادی، حقوق بشر، چی‌ چی‌ چی‌! رهبر به راحتی‌ به ملت دروغ میگه و به راحتی‌ دستور کشتار مردمی رو میده که دنبال احقاق حقشون هستن. مگه مردم چی‌ میخوان جز اینکه رای شون به حساب بیاد! این دمکرسیه؟! کی‌ جواب خون اون جوونایی که کشته شدن رو میده؟! خانواده‌هاشون تا آخر عمر باید داغدار باشن! این لباس شخصی‌‌های وحشی کی‌ هستن از کدوم ارگان که میریزن تو خونهٔ مردم و اونارو کتک میزنن؟! ریختن تو دانشگاه دانشجوهای مظلوم بی‌ دفاع رو کشتن در حالیکه دانشجوها هیچ کاری نمیکردن!
زورم میاد از اونایی که میگن این مردم جو گیر شدن! یعنی‌ چی‌!!!منطقت چیه؟! به شعوره مردم توهین شده. اگه به شعوره تون توهین کنن هیچی‌ نمیگید؟! اگه `` معذرت میخام`` شما رو خر فرض کنن بهتون بر نمیخوره؟! منطقی‌ باش
امیدوارم خون بیشتری ریخته نشه!

پایدار باشید
سام

2009-06-21T01:32:00.000-07:00

خدایا چرا؟ چرا سهم جوونهای ما باید کشه شدن کف خیابون باشه؟ خدایا خودت به داد دل خانواده هاشون برس. قلبم میگیره. نفسم تنگه. یک دنیا می شه حرف زد اما من نمی تونم . دارم خفه می شم. چیکار باید کرد؟ ؟؟

به تحریمی ها ی عزیز

2009-06-14T23:08:00.000-07:00

من خیلی سعی کردم در مورد اظهار فضل دوستان تحریمی عزیز هیچی ننویسم چون اصلا آدم سیاسی نیستم و اطلاعاتم در حد اخباری هست که می شنوم و تجزیه و تحلیل هایی که پیش خودم میکنم. اما حداقل به خودم اجازه نمی دم که به فهم و شعور حتی یک نفر بدون دلیل کافی شک کنم و چون خودم فکر می کنم یه مساله صحیح هست ، به این همه آدمی که اومدن تو خیابون توهین کنم و انگ ماجراجویی و جوگیر شدن بهشون بزنم.
دوست عزیز صرف اینکه وبلاگ شما قدیمی و پر خواننده است دلیل نمی شه شما احساس کنی در هر زمینه ای کارشناسی. حتی یک لحظه پیش خودت فکر نکردی شاید بین هزاران دانشجو و مردمی که توی شهرهای کوچیک و بزرگ دارن میرن به خیابون حداقل صد نفر پیدا بشن که به گفته شما جوزده نباشن و مثل شما مغز و قدرت تجزیه و تحلیل دارن و شاید ...شاید یکم از مسائل سیاسی پشت پرده بهتر از شما خبر دارن و احتمالا هدفی رو دنبال می کنند.
اینکه شما توی وبلاگت هر چی می خوای می نویسی نشانه شجاعت نیست عزیزم. البته شما حتما معنی دموکراسی رو بهتر از من می دونی . هر کسی آزاده نظر خودشو بگه ، اما اون ته معنی دموکراسی برای شما این تعریف نشده که اعلام این نظر نباید به عقاید دیگران توهین بشه؟
کلام آخر: من نمی گم 24 رای احمدی نژاد همش مال موسوی بوده، یا مال کروبی و رضایی. اما می گم همین 10 میلیون آدمی که فکر می کنند رایشون دزدیده شده ، و ریختن توی خیابون حداقل حق دارن جواب اعتراضشون رو بصورت محترمانه بگیرند و قانع بشن نه با باتوم.

رای من کجاست؟

2009-06-14T01:10:00.000-07:00

خستم. بی رمقم. مثل زمانی که بعد از 4 سال جون کندن واسه کنکور هیچ جا قبول نشی....شک خیلی سنگینی بود. متاسفم. و نگران. نگران واسه عزیزانی که توی ایران هستن. شلوغه...چیکار باید کرد؟ متاسفم

2009-06-09T22:25:00.000-07:00

salam bar dustane aziz. in javabaro vase in inja minevisam chon fek kardam aghe tu bakhshe comenta benevisam chon daram dir javab midam(ba arze ma'zerat) shayad shoma nakhunid. mamnun hasti jan, shoma lotf darid, ishalla shoma ham tu karatun movafagh bashid. amir jan, duste aziz, hamkare irani nadaram vali chon in norvezhia adamaye khubi hastan, hadde aghal ba man ke kheili khuban, nemikham befahman ke daram miram mosahebe, ehtemalan narahat beshan. tu in vaz'iyate bade eghtesadi ke aksare sherkata personeleshuno ta'dil kardan va kheilia bikar shodan, ina mano negah dashtan, ba inke vaz'e sherkate ma ham zyad khub nist. va amma mosahebeh, un ruz sa'te 4 ba'd az zohr az sherkat zadam birun ta be gharare mosahebe ke sa'te 5 bud beresam. vaghti residam azam khastan montazer bemunam, ba'd az taghriban 5 daghighe ye dokhtare ke aval fek kardam arabe umad sedam zad, b'ad fahmidam ke hendi bud. kholase shoru kard be mosahebe. soalaye zyadi porsid va akhare sar goft ke in position baraye ye sherkat tu abuzabiye, ba ta'jjob goftam chera abuzabi! man ke baraye unja apply nakardam, javabi nadasht bede, khob hendi bud dige, be masael khub tavajjoh nemikonan, taze in khubeshun bud. kholase b'ad az koli soalo javab goftesh ke behet zang mizanim age be ghole khodeshun shortlisted beshi, goftam bashe. vaghti vase khanoomam ta'rif kardam porsid esme sherkateshun chi bud goftam in bud goft in ke baba hamune ke manam raftam 150 derhamam dadam hich kari baram nakardan. albate ino faramush kardam begam ke az manam pul khastam vali goftam bayad fek konam. khob inam az in majaraye mosahebeye ma, bebinim ba'dish chi mishe. khob ta ba'd khoda negahdar, paydar bashid
sam

اسباب کشی و حاشیه

2009-06-09T22:19:00.000-07:00

سلام به همه دوستان
با اجازه از روز جمعه 5 جون اسباب کشی رو شروع کردیم. با اینکه ما همش سعی می کنیم وسایل و خرت و پرت اضافی دور خودمون جمع نکنیم (می دونین که همون قضیه ما که اینجا موندنی نیستیم و از اینجور حرفا) اما تا روز یکشنبه درگیر این اسباب کشی بودیم. و چون تا 25 جون کرایه خونه قبلی رو پرداخت کردیم. یه سری چیزای ریز رو روزانه از سر کار می ریم و میاریم. خونه جدید خیلی خوبه و من حسابی دوسش دارم.
در راستای این اسباب کشی دیشب یه موردی بامزه پیش اومد که براتون می گم. تو خونه قبلی ما از سیلندر گاز بزرگ استفاده می کردیم که توی کابینت اینجا جا نمی شه و کابینت ساز نادون واسه کابینت گاز یه سوراخ هم درست نکرده که شیلنگ گاز ازش رد بشه. خلاصه ما دیروز زنگ زدیم به شرکت گاز مربوطه. یه هندی سیلندر گاز بدست اومد. لازمه بگم هندی هایی که توی همچین شغلی کار می کنن انگلیسی شون بسیار ضعیفه و اگر می خواید متوجه حرفاتون بشن باید با زبون اشاره و انگلیسی مدل خودشون باهاشون حرف بزنید. و اما مکالمه بین آقای همسر و هندی همراه با حرکات و اشارات

sam- please put it here

hendi-ok sir

sam- can you make a hole here

hendi- um...yes yes sir me in India

در این لحظه ما با دهن باز همدیگرو نگاه می کردیم و نمی دونستیم دیگه چی بگیم که این بفهمه. خلاصه با بدبختی و ادا در آوردن حالیش کردیم که منظورمون چیه. و اونم یه سوراخ توی کابینت درست کرد. اما نفهمیدیم این فقط توی هند سوراخ درست می کرد؟ خودش تو هند سوراخ بود؟ هند سوراخ سوراخه؟... شما گزینه بهتری ندارین؟

همون دیروز باز هم این هندی ها ما رو خندوندن. رفته بودیم لباس همسر رو ببریم اتوشویی. و اگه بشه زود تحویل بگیریم. و اما مکالمه جاری (ساعت 7 بعد از ظهر):

sam- I want these soon please. ok? what time will you finish

hendi-9 oclock.ok?e

sam- sooner

hendi-8 oclock.ok

sam - it is not possible to make it sooner?please

hendi-after thinking for 5 seconds: ok 8 oclock. ok

و بدین ترتیب ما معنی زودتر تز ساعت 8 رو هم فهمیدیم که می شه همون هشت.

* یک خواهش: دوستان لطفا کامنت های خودتون رو توی آخرین پست بزارین. چون من بخش کنترل کامنت ها قبل از انتشار رو برداشتم و ممکنه متوجه کامنت هاتون نشم. ممنونم.

خبر

2009-06-04T00:16:00.000-07:00

همین الان فابل نامبر جدیدمون رو هم گرفتم. البته تاریخ ارسال 19 می بوده یعنی 7 روز بعد از دریافت فایل ما در لندن. اما خوب پست معمولی و مسول صندوق پستی ما دست به دست هم دادن تا ما 16 روز بعد این نامه رو دریافت کنیم.
از این به بعد باید از لندن کار رو پیگیری کنم . processing time در این مورد حدودا 12 ماه ذکر شده که اگر تا 8 ماه آینده خبری نشد باید باهاشون مکاتبه کنم. در ضمن توی نامه ازمون خواسته در صورت تولد بچه، تغییر آدرس، ازدواج یا طلاق و انصراف از مهاجرت به ویزا آفیس اطلاع بدیم.
- در ضمن اون پست در مورد قر دادن دختر ما در 29 هفتگی نمی دونم چطور پاک شده. آره هستی جان ایشون قر می ده و ماشالله بدون توقف.

2009-06-02T02:15:00.000-07:00

salam be hameye doostan. ba'd az in hame vaght khastam az akhare hafeh begam ke hamsar joon zahmat keshidan goftan va man dige chizi ghabele arz nadaram. vali ye chizi , emruz ye mosahebeye kari daram baraye positione office manager ke bayad be door az cheshme hamkaraye khodam beram oonja. khialam rahate chon karamo daram va mitoonam rahat tasmim begiram. age hoghooghe khoobi pishnahad konan ehtemalan ghabool mikonam, bebinim chi pish myad, khabaretoon mikonam.

paydar bashid

sam

آخر هفته ما

2009-06-01T04:51:00.000-07:00

سلام به همگی
خوب امروز با مامانم صحبت کردم وخدا رو شکر حال همسر برادرم خیلی بهتره و خطر کلا رفع شده. الان خیالم راحت شده واسه همین روده درازیم گل کرده و می خوام براتون از آخر هفته ای که گذشت بگم.
پنج شنبه شب طبق معمول رفتیم به دوستمون که توی Sahara Center یه کافی شاپ داره سر زدیم. کافی شاپ این بنده خدا شده پاتوق ما و همه دوستان. هر کسی متناسب با زمان آزادی که داره سر و کلش اونجا پبدا میشه. البته خودش هم خیلی محبت داره و اگه یه پنج شنبه شب یکم دیر بریم سریع زنگ می زنه .
جمعه از قبل برنامه داشتیم که به حراج سالانه ای که مخصوص برندهای خیلی گرون هست بریم. کلا این حراج با حراجی های دیگه فرق می کنه. مربوط به یه گروهه که شامل برندهایی مثل شانل ،چروتی ،دیور، جیونچی ، پولو، لانکم، جیوکس و ... میشه. لباس ، کیف و کفش ، لوازم آرایش و ادکولون هاشون رو میارن. و قیمتا به معنی واقعی از نصف و حتی یک سوم هم کمتره. هر سال توی یه هتل برگزار میشه. و کلا به اطلاع عموم هم نمی رسه. از ساعت 11 تا 3 بعد از ظهر مخصوص کارکنان خود گروه هست و از 3 تا 9 شب برای مردم عادی. البته اکثرا این مردم از طریق همین کارکنان خبردار می شن و چون قیمتها عالیه یک قیامتی میشه که بیا و ببین. خلاصه من تحت محافظت شدید همسر فداکار رفتم تو. متاسفانه شوهر جان نتونست اون کفشی که مد نظرش بود رو گیر بیاره. اما من چند تیکه از چیزایی رو که لازم داشتم خریدم. این هم لیست خرید من: ریمل و مداد چشم لانکم . یه جفت کفش بسیار راحت جیوکس برای خودم و یه جفت کفش کفش کپل واسه دختر خانوم، یه بلوز واسه مامانم. یه شال حریر واسه خودم. دو تا هم بافتنی خیلی خوشکل واسه دختر. شوهر مظلوم من هم فقط یه After shave واسه خودش خرید. بعدش هم رفتیم سیتی سنتر و از سان اند سندس دو تا مایو شنا گرفتم (یکی وتسه خودم یکی هم واسه زن داداشم) آخه قرار بود شنبه بریم دریم لند و مایوهای من به علت شکم گندگی دیگه قابل استفاده نبودن. آخر سر هم شام و خونه.
روز شنبه هم جای همگی خالی رفتیم دریم لند. البته باز هم به علت شکم قلنبه من از اکثر بازیها محروم شدم اما به هر حال حسابی آب بازی کردیم و حسابی هم عکسای زیر آبی و روی آبی گرفتیم. تو راه برگشت هم یه سر رفتیم باراکودا که مشروبات الکلی با قیمت خیلی مناسب داره و همسر جان چند مدل آبجو گرفت. ساعت حدود 8 -8:30 هم خسته و کوفته اومدیم خونه ، با سرعت نور دوش گرفتیم و معلق شدیم تو تخت. فقط همون یه شب با همسری موافق بودم که معتقده تعطیلات آخر هفته باید سه روز باشه (چه کم اشتها)
* من هر وقت می رم یه پارک آبی با دیدن شادی مردم، هم خوشحال میشم و هم ناراحت. ناراحتیم واسه جوونای ایرانیه که از داشتن یه همچین تفریحات سالمی محرومن. آخه واسه چی اونا نباید مثل دختر پسرای اینجا برقصن ، از ته دل بخندن ... چرا واقعا؟ شما میدونین؟
حدس می زنم که احتمال فساد و انحراف وجود داره و اسلام هم حتما به خطر میافته...

براش دعا کنید

2009-05-31T03:28:00.000-07:00

سلام
تصمیم داشتم امروز که اومدم سر کار از آخر هفتمون بنویسم اما صبح که با مادرم صحبت کردم یه خبری شنیدم که شوک بهم وارد شد و الان اصلا دل و دماغ ندارم.
روز 4 شنبه که با مادرم صحبت کردم بهم گفته بود که همسر برادرم رفته دندون پزشک و دندون عقلش رو کشیده و الان یه طرف صورتش یکمی حالت بی حسی داره. امروز که زنگ زدم تا حال و احوالشون رو بپرسم مادرم گفت که زن داداشم از روز 5 شنبه توی ICU بوده و امروز صبح به بخش منتقل شده اما باید فعلا توی بیمارستان باشه. برای چند لحظه واقعا هنگ کرده بودم. گفتم آخه مگه دندونش چی شده؟ اصلا مغزم کار نمی کرد. مادرم گفت که مساله اصلا مربوط به دندون نبوده و این یکی از اون مریضی های نسبتا ناشتاخته هست. یه چیزی مثل ام اس اما خدا رو شکر این یکی با دارو درمان میشه. مثل اینکه دستگاه تنفس و بلعش رو تقریبا فلج کرده بوده. خدایا چه چیزایی ممکنه واسه آدم اتفاق بیفته. آخه م. فقط 33 سالشه و سابقه اینجور مریضی نداشته. خدایا فقط بخیر بگذرون. من دارم از نگرانی می میرم. تو رو خدا دعا کنید به سلامتی از بیمارستان مرخص بشه.

کی میگه کانادا سرده؟

2009-05-27T01:54:00.000-07:00

آقا جون اصلا کی می گه کانادا سرده؟ هرکی فکر می کنه کانادا سرده یه سر پاشه بیاد دفتر ما تا بفهمه سرما یعنی چی. سیستم خنک کننده شرکت ما بصورت مرکزی برای کل ساختمان کنترل می شه. و متاسفانه ما از داخل دفتر هیچ کنترلی روش نداریم. یعنی که شکنجه. هوای بیرون الان 36-37 درجه ست اما ما باید اینجا بلرزیم. البته این سرما فقط هم توی شرکت ما نیست، خیلی جاها همینطوریه. من نمی دونم اینا چه اصراری به هدر دادن این همه انرژی دارن. زمستون و تابستون ما باید با ژاکت و کت باشیم تا یخ نزنیم. تا حالا ده بار به مسئول کارهای maintainance زنگ زدم. هر دفعه یه هندی رو می فرسته بعد از نیم ساعت میاد میگه درجه رو گذاشته رو مثلا 25. آخه پدرصلواتی ما تو خونه با درجه 25 گرممون میشه چطور اینجا فکمون داره از سرما میلرزه. احتمالا اون 25 درجه با این 25 درجه فرق می کنه... خلاصه که بساطی داریم با این سرما. فقط یه حسن که داره اینه که من دیگه برم کانادا سردم نمیشه.
پی نوشت: راستی همسر مهربان رو به لیست نویسنده های وبلاگم اضافه کردم . از این به بعد دو تایی اینجا می نویسیم. البته لپ تاپش فونت فارسی نداره مجبوره فعلا فینگلیش بنویسه.

2009-05-27T00:32:00.000-07:00

ba salam be hameye doostaye aziz. sam hastam, hamsare shouka. fekr kardam shayad bad nabashe manam ba'zi vaghta chizi benevisam. albate avayel be khatere mashghuliate kari vaght kafi nadashtam ke tu blog benevisam, vali al'an be khatere kam shodane bare kari, mitunam.
albate ozr mikham ke fingilish minevisam chon kamputeram fonte farsi nadare.

paydar bashid

sam

2009-05-26T02:13:00.000-07:00

- توی این پست اول می خوام از یلدای عزیز برای معرفی وبلاگ دانلود کتاب تشکر کنم. واسه منی که عاشق کتاب خوندن هستم هیچی به اندازه گیر آوردن چند تا کتاب خوب نمی تونه لذت بخش باشه. با چنان سرعتی وبلاگ مورد نظر رو لینک کردم که خودم بعدش خندم گرفت.
- دیشب رفتیم قرارداد خونه جدید رو نوشتیم. به امید خدا اول جون کلیدش رو بهمون تحویل می دن. خونه قبلی رو خیلی دوست داشتم. اولین خونه مشترک من و همسر جان بود. خاطرات خوبی هم از اون خونه داریم. اما با اومدن دخترمون اونجا یکم واسمون کوچیک بود و به یه خونه دو خوابه نیاز داشتیم. خدا رو شکر این رکود اقتصادی هر بدی که داشت یه خوبی هم داشته که کرایه خونه حسابی اومده پایین و ما تونستیم فقط با 2 هزار درهم اختلاف قیمت در سال یه دو خوابه خیلی بزرگ کرایه کنیم.

فعلا خبر دیگه ای نیست تا بعد.

روزای من

2009-05-24T22:57:00.000-07:00

سلام.

خوب این چند روز دوباره حالت تهوع برگشته بود و الان هم داره آخرین زورای خودش رو می زنه. اما زندگی می گذره ... از روز پنج شنبه براتون می گم که چیکار کردیم:

- 5 شنبه شب با دو تا از دوستامون که متاسفانه دارن می رن ایران (به خاطر این رکود اقتصادی و از دست دادن شغلشون) رفتیم ساحل. جای همگی خالی هوا هم گرم نبود و خوش گذشت.
- جمعه یه سری خرید برا خونه داشتیم که رفتیم فستیوال سنتر و از هایپر پاندا خریدامون رو انجام دادیم. بعدش هم تو سنتر یه چرخی زدیم ، شامی خوردیم و ساعت 11 هم رفتیم سینما. فبلم ترمیناتورکه همسر مهربان می گه این جور فیلما رو فقط باید توی سینما دبد و واقعا هم راست می گه. یک اکشن عالی با جلوه های ویژه معرکه بود و من خوشم اومد.
- شنبه نوبت دکتر داشتم . قبلش هم می خواستیم یه صندوق پستی باز کنیم که متاسفانه اون دفتر پستی ظرفیتش تکمیل بود. واسه همین هم با صورت کش اومده رفتیم دکتر. خوب نی نی جان حالش بسیار خوب بود . وزنش حدود 1050 گرم و قدش هم 36-37 سانت. سخت هم مشغول خوردن بود. الهی من قربونش برم حتی توی تصویر سونوگرافی هم به نظرم خیلی خوشگل میاد. البته دکتر مهربون هم همینو گفت ( واسه شادی دل یک مادر احتمالا). وضعیت من هم خوب بود به جز فشار خونم که خیلی پایین بود و دکتر گفت باید با نوشیدن مایعات سعی کنم بیارمش بالا وگرنه مجبوره بهم قرص بده. امیدوارم کار به اونجاها نکشه...
بعد از دکتر رفتیم میرکاتو ناهار بخوریم و یه سر هم به مغازه Mamas and Papas زدیم. من عاشق محصولات این فروشگاهم. از لباس بچه بگیر تا وسایل اتاقش ... ما می خواستیم یه ست پتو لحاف و وسایل خوابشو بگیریم که البته به نظر من خیلی گرون بود. اما پدر مهربان گفته که حتما باید این سرویس رو بگیریم. می بینید از الان چقدر دخترشو لوس می کنه؟
- یکشنبه طبق معمول سر کار بودیم. بعدش هم رفتیم 4-5 تا خونه دیدیم چون قراره جابجا بشیم. خونه الانمون رو دوست داریم . بزرگ و دلبازه . اما یه خوابه ست و خوب پس دخترم چیکار کنه؟ یکی از موردایی که دیروز دیدیم خیلی عالی بود که اگه خدا بخواد میریم همونو می گیریم.

خوب همش همین. البته به اضافه انتظار برای رسیدن جواب سفارت...

انتخابات

2009-05-21T03:15:00.000-07:00

امروز توی وبلاگ لاله جان مطلبی در مورد انتخابات دیدم و فکر کردم که بد نیست من هم نظرم رو در این مورد بگم. واسه همین از این تریبون آزاد خودم استفاده می کنم و بدینوسیله اعلام می دارم که:

بله . من حتما میرم رای می دم. (لطفا مخالفا منو کتک نزنن) دلایلم هم ایناست:
1- از نظر من دوره ریاست جمهوری خاتمی کاملا وضعیت داخلی و خارجی ایران با وضعیت الانش متفاوت بود.( البته اصلن نمی گم که وضعیت آرمانی بود). و ترجیح می دم که شرایط حداقل اونجوری باشه.
2- دوره قبل من هم مثل خیلی ها ، با گفتن این حرف که هر کی بیاد از داخل همین نظامه و رای ما هیچ تاثیری نداره، نرفتم رای بدم. و نتیجه اینی شد که همه می بینیم و عدم حضور مردم شرایط رو برای افراد در راس قدرت و نخاله هاشون فراهم کرد.
3- درسته که انتخاب ما محدود به کاندیداهای منتخب همین نظام هست. اما من منتظر نیستم کسی از بیرون بیاد یا معجزه بشه و یه دفعه همه چیز کن فیکون بشه. باید وضعیت رو پذیرفت و در همین شرایط سعی کرد که بهترین انتخاب رو داشت. پا پس کشیدن کاریو درست نمی کنه. من ایمان دارم که خود مردم باید آیندشون رو بسازن.

شاید فکر من درست نباشه. اما من هم مثل لاله از حق خودم استفاده می کنم.

2009-05-19T22:53:00.000-07:00

دوستای مهربون از دلداری شما ممنونم. از اونجایی که بیشتر از یه روز نمی تونم ناراحت باشم الان حالم خوبه. و از اونجایی که انگار انتظار دیگه بخشی از زندگی ما شده، شدیدا منتظر جواب سفارت هستم. هر چند که احتمالا این جواب یه دو ماهی طول می کشه تا بیاد. و فکر می کنم توی این دو ماه من دیونه بشم.
فعلا

به همه دوستان وبلاگ نویس، بخصوص وبلاگ نویسان مهاجر

2009-05-17T03:39:00.000-07:00

هیچ می دونین یه روزایی مثل امروز که افسرده و کسلم، و این سرما خوردگی لعنتی حالم رو بدتر کرده این خوندن وبلاگای شماست که بهم انگیزه میده و باعث میشه احساس پوچی کاذبی که نمی دونم مال چیه ، سریعتر از بین بره. می دونین چقدر با خوندن وبلاگاتون قدرت می گیرم ؟
دوستای خوب دنیای مجازی از همتون ممنونم که وبلاگاتون رو آپ نگه می دارین. و دوستای خوبی که برام کامنت می زارین ممنونم که توی روزای من سهیم میشین.

کپک می زنیم

2009-05-14T04:02:00.000-07:00

من نمی دونم چطور بعضی از آدمها می تونن ساعتهای طولانی بیکار بچرخن. یا مثلا آرزوشون اینه که جایی کار کنن که حجم کار کمه. کسایی رو می شناسم که وقتی روزی یه کار کوچک انجام می دن انگار شاخ غول شکستن و اونروز رو زودتر می رن خونه که خدایی نکرده از فشار کاری حالشون بد نشه. توی خیلی از اداره های دولتی ایران که وضع همینه. مثلا جهاد کشاورزی. البته نمی خوام بگم همه توی این جور جاها ول می چرخن و بیکارن...
به هر حال من بیکاری واسم شکنجه ست. اصلا حالم بد می شه بدجور. نمی دونم شاید به خاطر اینه که از روزی که کار کردن رو شروع کردم همیشه جاهایی کار کردم که حجم کار خیلی زیاد بوده. حتی توی یه مقطع زمانی دو جا کار کردم به اضافه ترجمه برای یک دارالترجمه و ساعت 9 تا 10:30 شب هم کلاس فرانسه. اما از وقتی اومدم امارات واقعا حوصلم سر می ره. اوایل از بیکاری به شوهری تو ویرایش پایان نامش کمک می کردم. اما اونم تموم شد. بعد هم که همزمان بحران اقتصادی شروع شد و کار من از کم هم کمتر شد و من رسما دارم کپک می زنم. مشکل اینجاست که وقتی هم کار هست اونقدر با سرعت اون کار انجام می دم که انگار دنبالم کردن. شاید باورتون نشه من حتی روزای تعطیل که توی خونه هستم و تصمیم دارم که مثلا استراحت کنم نمی تونم بیشتر از یک ساعت بیکار بشینم. شاید این هم در نوع خودش یه مریضی باشه. نمی دونم؟؟؟

چند روز گذشته

2009-05-12T22:07:00.000-07:00

خوب این چند روز یکمی سرم شلوغ بود.
- شنبه رفتم کارنامه اصلی رو از British Council گرفتم. بعد هم رفتم بیمارستان برای آزمایش قند خون بارداری که واقعا خدا نصیب نکنه. خوردن 75 گرم گلوکز محلول توی یک لیوان آب اونم با معده خالی. بعد هم ترجمه ریزنمرات رو از آقای مترجم تحویل گرفتیم. قرار بود بریم عکاسی بگیم که از روی عکس هامون دوباره چاپ کنه اما متاسفانه اون عکاسی تعطیل کرده بود و رفته بود، حیف شد عکسای خوبی می گرفت... آخر از همه هم رفتم رستوران اپل و شکمی از عزای غذاهای خوشمزه ایرانی در آوردم.
- یکشنبه صبح با حالت تهوع شدید شروع شد. بدتر اینکه قرار بود برم سفارت ایران اما روسری یادم رفته بود و کارم یک روز عقب افتاد. یعد از ظهر رفتیم یه عکاسی که هندی بودند و دو تا عکس بسیار زشت گرفتیم . من شبیه جنازه شده بودم و شوهربیچاره شبیه قاتلا.
- دوشنبه صبح حالم تعریفی نداشت اما باید می رفتم سفارت ایران برای دریافت کپی برابر اصل پاسپورت ها. از ساعت 7:30 اونجا سر پا وایسادم تا ساعت 8 درو باز کردن و رفتیم تو. البته اونجا خیلی سریع کارم تموم شد و برگشتم شرکت. به محض رسیدن شروع کردم یکبار کل مدارک رو چک کردن. بعد هم از روی همه کپی گرفتم و اسکن هم کردم تا یک یک فایل برای خودم هم داشته باشم. بعد هم زنگ زدم کوریر اومد و مدارک رو برد.
راستی دوشنبه تولدم هم بود و بعد از کار با خستگی فراوان رفتیم تولد بازی . برای شام هم رفتیم یه رستوران توی دبی مال که جای همگی خالی غذاش خوب بود. بعدش هم برای اینکه دختری حسودی نکنه که مامانش کادو گرفته رفتیم و 7-8 دست لباس خوشگل از چیکو براش خریدیم. آخه حراج زده بود و قیمتاش واقعا عالی بود. اونقدر قربون صدقه لباسا رفتم...
- سه شنبه به علت تب و سرماخوردگی و کوفتگی نیومدم سر کار و استراحت کردم.
- چهارشنبه: امروز صبح دوباره گلاب یه روتون... اما الان بهترم. تووب سایت آرامکس هم چک کردم . مدارکمون دیروز ساعت 3:45 رسیده به مقصد. خدا رو شکر.

* امیر جان امیدوارم فایل نامبر جدید ما هم به همین سرعت بیاد و مشکلی ایجاد نشه. در ضمن من وضعیت آنلاین فایلمون رو چک کردم. به in process تغییر کرده.

2009-05-11T05:58:00.000-07:00

یکی از دوستان توی کامنت ها سوالی پرسیده که من اینجا مطرح می کنم که اگر کسی جواب بهتری داره یه ایشون کمک کنه. خودم هم سعی می کنم تا حد امکان راهنمایی کنم:

من هم از طریق نیروی متخصص فدرال برای مهاجرت اقدام کردم ولی متاسفانهنه تاریخ ثبت فرم ما بعد از مهلت مقرر بود و کد رشته کاری من هم جزء لیست جدید نیست.ولی یک عنوان شغلی که تو لیست جدید هست با شرح وظایف و سوابق کاری که من تو فرمم نوشتم مطابقت داره و من میتونستم اونیکی را بزنم که امروز جزء لیست هست.من یک ایمیل برای اداره مهاجرت فرستادم و موضوع را توضیح دادم ولی بعد از 4-3 ماه هنوز جواب ندادندبه نظرم آمد شما هم مشکلی مشابه من داشتید و مجبور شدید دوباره اقدام کنید.با توجه به اینکه هنوز هیچ نامه یا ایمیلی برای من نیامده میخواستم اگر میشه مرا راهنمایی کنید.روال کار در این مراحل چگونه است و معمولا چقدر طول میکشه؟ البته من از سفارت سوریه اپلای کردم و شما از لندن که احتمالاً مدت زمان انجام کارها فرق بکنه.

علی جان، تا اونجایی که من اطلاع دارم شما باید اول درخواست اول رو کنسل کنید که اون هم مستلزم دریافت فایل نامبر یا جواب از طرف سفارت هست. با توجه به اینکه کار قبلی شما توی لیست نبوده به احتمال زیاد نامه ردی برای شما میاد و شما بعد از دریافت اون نامه می تونید مجددا اقدام کنید. اما قبل از اون متاسفانه کاری نمی تونید بکنید و باید منتظر جواب باشید. از لندن معمولا جواب نامه ها بین 3-4 ماه طول می کشه. که البته یه مقدار ممکنه کم و زیاد بشه. بنا براین فکر می کنم بهتره صبر کنید تا جوابتون بیاد.

در مورد اینکه این پروسه جدید چقدر طول می کشه:

برای ما از زمان ارسال درخواست جدید تا گرفتن جواب 16 روز طول کشید که البته 6 روزش مربوط به پست می شد. من امروز کل مدارک رو ارسال کردم و باید منتظر جواب باشم اما شنیدم بین 1-3 ماه طول می کشه تا جواب بیاد. خود اداره مهاجرت کانادا ادعا می کنه که پروسه جدید حدود یکسال طول می کشه.

امیدوارم شما هم هر چه سریعتر نامتون رو دریافت کنید و موفق باشین.

خودمان را دار می زنیم

2009-05-05T23:50:00.000-07:00

- امروز با آقای مترجم که قبل الذکر(این لغت احتمالا ریشه عربی داره) صحبت کردم در مورد هزینه ترجمه ریز نمرات و زمان تحویل. ایشون با کلی منت فرمودن بابت هر ترم 50 درهم (یعنی حدود 13500 تومان) . البته توجه دارین که در مقطع فوق لیسانس هر ترم نهایتا 12 واحد و به عبارتی 6 درس داره. یعنی بابت 2 صفحه ریز نمرات 300 الی 400 درهم ناقابل. به همین راحتی و به همین خوشمزگی. تحویل هم شنبه هفته آینده یعنی 9 می. خوب ما هم مجبوریم با گردن کج قبول کنیم.

- بعد از صحبت با جناب آقای مترجم عزیز مشغول ناخن جویدن بودم که همون همکار هندی حسابدار که قبلا وصف حالش رو کردم تشریف آوردن با 30 -40 صفحه کاغذ توی دستشون. نه گذاشت و نه برداشت گفت اینا رو برام اسکن می کنی؟
من: چرا از اسکنر اتاق IT استفاده نمی کنی؟
اون: there is disconnection problem (با لهجه هندی هم نه، ملیباری)
من: من که هفته پیش دادم براش سیم جدید خریدن دیگه مشکل چیه؟
اون: It is not working. I don`t know
با عصبانیت بلند شدم رفتم ، ببینم مشکل از کجاست که دیدم بلللله... سیم خریداری شده بصورت آکبند توی کیسه دقیقا جلوی کامپیوتر گذاشته. یعنی کار می زدی خونم در نمی اومد. سریع وصلش کردم و اومدم بیرون دیدم هنوز توی اتاق من وایساده منتظره بیام براش اسکن کنم. از حرص دیگه یوری شده بودم. بهش می گم یعنی الان 5 روزه که این سیم اونجا افتاده نمی تونستی وصلش کنی؟
اون: Oh, it was there only, ya
خدایا خوبه که من خشمم رو کنترل می کنم وگرنه واسه گرفتن عدم سو پیشینه امارات دچار مشکل می شدم (چون چند فقره قتل توی پروندم بود تا حالا)

-دیروز می خواستیم یک بسته بسیار کوچیک ( نهایتا 100 گرمی) رو بفرستیم ایران. با همسر جان رفته بودیم فرودگاه که بدیمش با یه مسافر بره چون فوری بود و پست حداقل 2 روز طول می کشه. بماند که یک ساعت صبر کردیم تا یه مسافر ایرانی پیدا کنیم. بعد هم شوهرم رفته ازش خواهش می کنه که این بسته رو با خودش ببره. آقاهه که اصفهانی هم بود (به کسی توهین نشه) فرمودند: آخه ما بارمون خیلی زیادست نمی تونیم ببریم. شرمنده ها...

حالا به نظر شما نباید برم خودم رو دار بزنم؟

برای دخترم

2009-05-05T01:51:00.000-07:00

دختر گلم، عزیزم این پست رو فقط برای تو می نویسم. می خوام برات از اون روزی بگم که واسه چک کردن اعضای داخلی بدنت رفتیم Healthcare city ، پیش آقای دکتر مهربون که ایرانی بود. ( 15 آپریل 2009) من و تو و آنیتا جون. وقتی رفتم روی تخت دراز کشیدم خودم نمی دونستم از زور دلهره رنگم شده عین گچ. آنیتا سعی می کرد با شوخی کردن اضطراب ازم دور کنه. اول که وارد شدیم به دکتر گفت که پدر بچه اون نیست و دکتر هم کلی خندید. وقتی دکتر دستگاه رو روی شکم من می چرخوند و همزمان توضیح می داد دل و روده من داشت می ریخت بیرون. هر عضوی رو که چک می کرد و می گفت اوکی من انگار بار روی دوشم سبک و سبک تر می شد. آخر سر هم رسید به دست و پاهات و گفت که پاهای کوچولویی داره، باید باله برقصه. یه عکس هم ازت گرفت که البته نیم رخ هست و گفت دماغش خیلی کوچولو وخوشگله و من کلی قربون صدقت رفتم . آخرین حرفی هم که زد این بود: دختره... من از خوشحالی داشتم پس می افتادم. نه اینکه اگه پسر بودی ناراحت می شدم ، نه. قبلش اصلا واسم فرقی نمی کرد. اما تا دکتر گفت دختره انگار این همه چیزی بود که می خواستم. آنیتا قبلا همین رو گفته بود. همش می گفت من احساس می کنم بچت دختره.
خلاصه از مطب اومدیم بیرون و موبایل رو روشن کردم. می دونستم که الان کلی آدم منتظرن ببینن نی نی ما چیه. اولین تلفنی که زنگ خورد بابایی بود. طفلک اون روز خیلی سرش شلوغ بود و نتونست بیاد. وقتی بهش گفتم از خوشحالی گریش گرفته بود. بعدم زود خداحافظی کرد تا به خونشون خبر بده. بعد هم مامان جون زنگ زد و پرسید: دختر بود؟ (من شاخ در نیاوردم) چون قبلا گفته بود خواب دیده که تو یه دختر نازی.
عزیزم نمی دونی همه چقدر خوشحال شدن. الان هم حسابی منتظر اومدنت هستیم. وقتی حساب می کنم که 3 ماه دیگه مونده ... اوووههه. آخه من دلم واسه دیدنت تنگ شده. همونطور که اگه یه روز کم تکون بخوری دلم واسه تکونات و شیطونیات تنگ می شه. البته از همین الان معلومه که چه بلایی هستی. یه لحظه هم آروم نداری. شبا گاهی اونقدر بالا و پایین می پری که مامانو از خواب بیدار می کنی. اما قربونت برم تکون بخور. با این تکونا احساس می کنم داری باهام حرف می زنی...
دخترکم الان باید برم. خیلی کار دارم. اما بازم واست می نویسم. تو هم قول بده سر وقت و سالم بدنیا بیای عزیزم.

2009-05-04T04:50:00.000-07:00

سلام
هستی جون و یکی دو تا از دوستان خواستن زمان بندی مراحل کار ما رو بدونن که من سعی کردم جواب بدم. اما چون من از ویزا آفیس لندن اقدام کردم شاید یکم کیسم با شما که از سوریه اقدام کردین فرق بکنه. واسه همین پیشنهاد می کنم برای مقایسه فایلتون به سایت زیر مراجعه کنین تا مشابه ترین فایل به خودتون رو پیدا کنین. فکر می کنم اینجوری مقایسه راحتتر باشه. (اگه هم خودتون می دونستین.. که ببخشید)
www.trackitt.com

نتیجه آیلتس

2009-05-02T23:09:00.000-07:00

سلام

دیروز نتیجه IELTS اومد.تو reading, speaking, listening بنا به جدول اداره مهاجرت نمره کامل (advance) رو آوردم. اما همونطور که حدس می زدم writing رو نیم نمره کم داشتم که باعث می شه مجموعه نمره ام از مهارت زبانی به جای 16 بشه 14.
البته زیاد مهم نیست چون امتیازمون الان میشه 75 که کافیه.

* امبر جان من حتما این موردی رو که گفتی چک می کنم و بهت خبر می دم.

2009-04-30T01:46:00.000-07:00

فقط اومدم بگم خدایا شکرت. اینو می خوام اینجا ثبت کنم تا یادم بمونه تو چه موقعیتهای سختی و تو اوج نا امیدی چطور کمکم کردی. از فراموش کاری خودم تعجب می کنم. آخه خدا کی منو تنها گذاشته ؟ واسه چی نگران می شم؟ وقتی کسی هوامو داره که حواسش به همه چیز هست...
خدا جونم ازت ممنونم . وقتی با کمک تو کارا درست می شه دیگه برای آینده شک نمی کنم. چون تو می دونی چی واسه من بهتره و همونو واسن می خوای.

2009-04-28T03:26:00.000-07:00

دوستان با اجازه یکم قالب وبلاگ رو تغییر دادم. فکر کنم خوندن مطالب با فونت سیاه راحتتره. و چشمو کمتر خسته می کنه.

کنترل یا تربیت؟

2009-04-28T02:51:00.000-07:00

توی چند پست قبل از در مورد تربیت یا کنترل بچه نوشته بودم. یک دوست ناشناس گفته بودن که فکر می کنن کنترل بچه توی ایران راحتتر هست تا مثلا کانادا.
در جواب این دوست عزیز باید بگم به نظر من اصلا کلمه کنترل برای فرزند انسان اصلا کاربرد نداره. یا بهتره بگم از یک سنی به بعد دیگه امکان پذبر نیست. چون بچه من و شما یک انسانه با قدرت انتخاب و تشخیص . اگر بدون تفهیم یک سری مطالب اخلاقی و پذیرفتن آنها از ته قلب، بزور و فقط به خاطر فشار و کنترل والدینش یکسری مسائل رو از سر اجبار قبول کنه و به اونها تن بده، مطمئن باشین به محض از بین رفتن اون فشار و کنترل در اسرع وقت کاری رو میکنه که دلش می خواد و در بسیاری از موارد حتی این کنترل اونو حریصتر هم می کنه. فکر می کنم همه ما قبول داریم که امکان کنترل بصورت دائمی و همه جا وجود نداره و بچه ما باید یک روز وارد اجتماع بشه. داستانی رو که می خوام براتون بگم فقط یک نمونه از مواردی هست که من با چشم خودم و از نزدیک و توی همون جامعه ایران دیدم.

از کلاس اول راهنمایی تا دوم دبیرستان توی مدرسه نمونه درس می خوندم. اون سال، سال اول تاسیس این مدرسه توی شهرستان ما بود به همین دلیل هم امتحان ورودیش مشکل بود و هم بعد از ورود سختگیری ها خیلی شدید چه از نظر درسی و چه از نظر اخلاقی. مدیرای این مدرسه ( راهنمایی و بعد دبیرستان ) از اون خرمذهبی های سرسخت بودن و خون بچه ها رو تو شیشه کرده بودن. در حدی ما زیر ذره بین بودیم که موقع نماز که میشد ناظم محترم به همه کلاسا سرک می کشید و بزور بچه ها رو می برد نماز. بعد هم سر نماز میومد پاهامونو چک می کرد که کی جوراب پوشیده و کی نپوشیده. یا مثلا توی سرویس مدرسه جاسوس داشتن که ببینن کی از دم در خونش چادر می پوشه و کی نمی پوشه. یادمه یدفعه یکی از بچه ها از پنجره اتوبوس با یه پسره چشم و ابرو اومده بود و دو روز بعدش تذکر گرفت. باورتون میشه؟ یک زندان تمام عیار بود.
خلاصه توی همچین زندانی ، من یه دوست داشتم که پدرش شمالی و مادرش ترک و هر دو فرهنگی بودند. دختر خوش قیافه ای بود و بخصوص اون موقع که چشم رنگی و موی بور خیلی خاطرخواه داشت این با چشای سبز و موی بور خوشگل به حساب می اومد. دختر خیلی خنده رویی هم بود و من خیلی دوسش داشتم. پدر و مادرش اما از اون سخت گیرا بودن و این دوست من طفلی اجازه رفت و آمد با هیچ کس رو نداشت. بعد از دو سال که با من دوست بود کم کم خانوادش بهش اجازه دادن منو خونشون دعوت کنه. اما خودش حق نداشت هیچ جا بره مگه با والدینش. من هم هر چند وقت یکبار می رفتم خونشون. توی این رفت و آمدها متوجه شدم که اوضاعش خیلی سخت تر از اونیه که من فکر می کردم. وقتی پدر و مادرش بیرون از خونه بودن حق نداشت حتی تلفن ها رو جواب بده. پدرش مدام کنترل می کرد . اگه زنگ می زد و دوستم جواب می داد یا اگه تلفن خونه اشغال بود دمار از روزگار این بدبخت در می اورد. صبح ها که سوار سرویس مدرسه ( یا همون زندان) می شد گاهی پدرش با ماشین سرویس رو تعقیب می کرد تا یه وقت این وسط راه پیاده نشه. خلاصه که توی خونه هم راحتی نداشت.
... یکی از روزایی که رفته بودم خونشون و پدر و مادرش خونه نبودن دیدم که خیلی استرس داره و هی بالا و پایین میشه. وقتی ازش پرسیدم چه خبره می دونین چی گفت؟ بله خانم با یه پسر دوست شده بود . داشتم از تعجب شاخ در میاوردم. اون موقع دوست پسر یک تابوی واقعی بود و اونم کسی با شرایط این. آخه چطوری؟ واسم تعریف کرد که یکبار که با مادرش میره بیرون یه پسره راه میافته دنبالشون و توی یه فرصت کوچولو به این شماره تلفن میده. اینم در اولین فرصت بش زنگ می زنه و خوب نمی تونسته تلفنی باهاش حرف بزنه. اینه که بعد از چند بار زنگ زدن و صحبت های حداکثر 1 تا 2 دقیقه ای ، چون بیرون هم امکان قرار نبوده به پسره می گه بیاد دم در خونشون تا با هم صحبت کنن. یا ابولفضل من داشتم میمردم از ترس. گفتم اگه پدر و مادرت بیان چی؟ اما دوستم فکر همه جاش رو کرده بود. اونا توی یه مجتمع مربوط به آموزش و پرورش زندگی می کردن که فقط یه در ورودی داشت و از پنجره اتاق دوستم معلوم بود. خوب وظیفه من هم معلوم شد. کشیک پای پنجره.
... به هر حال اونروز گذشت. بعد از یه مدت هم من رفتم یه مدرسه دیگه و تقریبا ارتباطم با این دوستم قطع شد. بخصوص بعد از اینکه پدر و مادرش از دوست پسر داشتنش با خبر شدن و کلا همون یه ذره ارتباطش زو هم قطع کردن. بعدش هم که ما رفتیم تهران. اما دورادور از بچه هایی که می شناختنش ازش خبر می گرفتم. از چند نفر شنیدم که حسابی رفته توی کار دوست پسر. چجوری ؟ من نمی دونم. اما همونی شد که پدر و مادرش می ترسیدن.

فکر می کنین علت چی بود؟ اصلا اونهمه کنترل تاثیری هم داشت؟

آخرین اخبار

2009-04-28T01:11:00.000-07:00

- به سلامتی تقریبا همه مدارک ترجمه شد و توی 2 الی 3 روز آینده بدستم می رسه. می مونه ریز نمرات که باید بدم اینجا همون آقای مترجم که گفتم ترجمه بکنه.
- نتیجه امتحان آیلتس هم همین شنبه معلوم میشه.
- برای نامه بانک هم باید تا آخر ماه آوریل صبر کنم یعنی 5شنبه. شنبه میرم درخواست می دم و احتمالا تا روز سه شنبه نامه آماده میشه.
نمی دونم بعد از فرستادن مدارک تا چند وقت باید منتظر جواب بمونم. اما امیدوارم همونطوری که تا حالا بوده، همه چیز توی بهترین زمان اتفاق بیافته.
-----------------------------------------------------------------------------------
- دخترمون هم خیلی خوبه. البته شیطونه ، دیشب تا صبح داشت توی شکم من می دوید و نذاشت بخوابم. واسه همین هم امروز یکم کسلم . یعنی کلا به خاطر کم شدن کار و اینکه مجبورم از ساعت 9 تا 6 بعد از ظهر اینجا بشینم خیلی خسته می شم. اما باز هم خدا رو شکر که توی این وضعیت بحرانی هنوز هم کارمون رو داریم.
- این شنبه واسه آزمایش قند خون باید برم بیمارستان. شنیدم یکمی طول می کشه...پوف

خبر دیگه ای نیست فعلا. تا بعد

این هم یک خبر خوب برای متقاضیان مهاجرت به کانادا

2009-04-23T01:21:00.000-07:00

ایرانتو:

میزان پذیرش مهاجر در سال 2009 کمتر نخواهد شد
2009/04/23
ایرانتو: در پی برگزاری جلسه مشترک بین وزیر مهاجرت، شهروندی و چند فرهنگی با همتایان محلی خود در ایالت های کانادا، که در اواخر ماه مارس گذشته انجام شد، جیسون کنی تأکید کرد، میزان پذیرش مهاجر برای سال 2009 ، در همان رقم 250،000 نفر باقی خواهد ماند.بحران اقتصادی اخیر و افزایش بیکاری در کانادا و آمریکا، این نگرانی را بوجود آورده بود که شاید، برای تازه واردین، فرصت شغلی مناسب در کانادا وجود نداشته باشد، و به همین دلیل شاهد تغییر در سیایت های پذیرشی باشیم.اما جیسون کنی گفت:" ما نمی خواهیم مردم به کانادا بیایند و با بیکاری مواجه شوند، به همین دلیل باید درباره ایجاد تغییر در سیستم بازار کار حساس تر باشیم و اگر نیاز به اصلاح اساسی باشد، باید اینکار را بکنیم.وی افزود، میزان احتیاج کانادا به نیروی کار متخصص ، همچنان به شکل سابق ، پا برجاست و می توان گفت ، ما برای یک دوره طولانی با کمبود نیرو مواجه خواهیم بود و دولت مایل نیست فتیله پذیرش مهاجر را پایی بکشد تا بعدا مجبور شود به سرعت خلاء موجود را پر کند.کنی همچنین با اشاره به تصمیم ایالت های بریتیش کلمبیا و آلبرتا، نسبت به پذیرش 600،000 نیروی جدید طی 5 سال آینده گفت:" نیرو های موجود در آن استان ها در حال بازنشستگی هستند، و آنان برای توسعه اقتصادی خود، به افراد بیشتری نیاز خواهند داشت.

اندر احوالات بدجنسی من

2009-04-23T00:06:00.000-07:00

همین الان یک بدجنسی کردم به چه بزرگی و دارم حال می کنم. قضیه مربوط به محل کارم میشه. توی این شرکتی که من کار می کنم 5-6 نفر هندی هم هستند. البته خدا رو شکر صاحب شرکت ایرانیه. جا برای تاسف خوردن از وضعیت اینجا بسیار زیاده اما من امروز فقط به یه موردش اشاره می کنم .

خوب داشتم می گفتم. این خانمها و آقایون هندی شرکت ما، بسیار کارنادان و نالایق هستند و در عین حال بی نظم و شلخته. (به ذات خراب و بدجنسیشون کاری ندارم). بخصوص حسابدار شرکت که بین این هندیها آدم خوبیه اما شلختگی و بی نظمیش واقعا عجیب غریبه. فکر می کنم حسابداری باید یکی از منظم ترین بخش های یک شرکت باشه. اما وارد اتاق حسابداری ما که بشین اولین چیزی که توجهتون رو جلب می کنه تپه های از کاغذه، از قبض گرفته تا ال سی ، صورتحساب، گزارش و همه هم قاطی پاتی. کافیه شما از حسابدار عزیز سراغ یک سندی رو بگیرین که مثلا هفته پیش بهش دادین. فکر می کنین ایشون میره سراغ بایگانیش؟ نخیر. ایشون شیرجه می زنه توی اون تپه های کاغذ و شروع می کنه به گشتن که البته اکثر وقتها نتیجه ای نداره.
خلاصه ، چند وقت پیش این آقای حسابدار یک سری کاغذ آورد ( که بعدا فهمیدم مال رییس امور مالی بوده ) و با کلی عذرخواهی و تشکر از من خواست که چون سرش شلوغه براش اسکن کنم. من هم چون کاری نداشتم قبول کردم. اما از اونجایی که به هندی نمی شه رو داد این قضیه هی تکرار شد و تکرار شد تا جایی که فهمیدم وقتی خودش هم بیکاره باز هم اینکارو می کنه. یکی دوبار بهش گفتم چرا از اسکنر توی اتاق آی تی استفاده نمی کنه. که رفت و خودش این کارو انجام داد. اما اخبرا یاد گرفته که بگه اون اسکنر خراب شده. تا همین الان که دوباره با دو تا نامه اومد و خواست براش اسکن کنم. من هم با کمال بدجنسی گفتم که خیلی کار دارم و نمی تونم. در حالیکه اصلا کاری نداشتم. آخه باید بفهمه که من منشی خصوصیش نیستم و قرار نیست این کارهای خورد و ریز رو برای اون انجام بدم. البته من اصلا آدمی نیستم که بگم چون این کار کار من نیست انجامش نمی دم. اما این یکی دیگه داشت میشد وظیفه و اصولا هندی ها قدرت درک این مساله رو ندارن که داری بهشون لطف می کنی. حالا اگه فقط من اسکنر داشتم یه چیزی اما توی این دفتر پره از اسکنر و پرینتر و ... و این آقا می تونه خیلی راحت یک اسکنر واسه اتاق حسابداری بخره اما از بس تنبل و از زیر کار دررو هست اینکار رو نمی کنه.
خلاصه الان هم من در کمال بدجنسی خودم رو مشغول نشون دادم و دارم وبلاگم رو آپ می کنم و قند توی دلم آب می شه

برای مهاجرت ، دختر یا پسر

2009-04-21T23:46:00.000-07:00

چند روز پیش همراه یکی از دوستان (مرد) رفته بودیم بیرون و توی یک کافی شاپ مشغول صحبت بودیم. از این در و اوندر گفتیم تا صحبت رسید به جنسیت بچه ما. و ما با خوشحالی اعلام کردیم که بچه دختره. اما برخلاف انتظار ما این دوست عزیز کمی حالت ناراحتی توی صورتش پیدا شد و چون آدم بسیار رک و ساده ای هست گفت: دختر خوب نیست ، پسر بهتره. مخصوصا برای شما که می خواین مهاجرت کنین و برین کانادا. ما رو می گی ، دهنمون از تعجب بازمو نده بود. اول فکر کردیم داره شوخی می کنه. اما دیدم نه بابا قضیه خیلی هم جدی هست. ازش پرسیدیم دلیلش واسه این حرف چیه؟ می تونین حدس بزنین چی گفت؟
- آخه دختر کنترلش توی کانادا سخته...
.
.
.
این هم طرز فکر ما ایرانی ها. من کلا با این کلمه کنترل برای بچه ها مشکل دارم. دلیلش رو هم در پست بعدی می گم. اما اگه منظور تربیت درست بچه هست، مگه دیگه دختر و پسر داره؟ یعنی دختر باید تربیت بشه و پسر همینجوری واسه خودش بار بیاد؟
متاسفانه، بخصوص اینجا توی امارات، من ایرانی های زیادی رو می بینم، که شاید تحت تاثیر فرهنگ عربها، هنوز همون طرز فکر 200 سال پیش رو دارن و فکر می کنن که دختر رو باید لای زرورق و کاملا آفتاب مهتاب ندیده ، بزرگ کنن و بعد احتمالا تحویل شوهر بدن. و بالعکس پسر آزاده هر کاری می خواد بکنه چون پسره دیگه. البته من اصلا مخالف تربیت صحیح نیستم و قبول دارم که باید یک سری ارزش ها برای بچه تعریف بشه، اما نه تحمیل. و در ضمن به نظر من ، وقتی یک نفر تصمیم می گیره مهاجرت کنه باید به همه جنبه های اون فکر کنه. نمی شه که بریم کانادا و بچمون رو با محدودیتهای ایران بزرگ کنیم. تازه توی همون ایرانشم به عینه دیدم که وقتی فشار و محدودیت روی بچه زیاده ، یجا اثرش رو نشون میده. و گاهی وقتها اثرات غیرقابل جبرانی داره.

نظر شما چیه؟

2009-04-21T22:50:00.000-07:00

از همتون ممنون که توجه نشون دادین و اسمهایی به این قشنگی پیشنهاد دادین. اما حالا دیگه انتخاب سختتر شد (شوخی). می دونین خیلی احساس خوبیه که آدم می بینه این همه دوست داره. حتی وقتی نمی بیندشون هستن و اینقدر مهربونن که وقت می زارن و به خواسته تو جواب می دن. باز هم ممنونم

نظرخواهی

2009-04-20T23:55:00.000-07:00

سلام

از وقتی جنسیت نی نی جان ما معلوم شده، همش داریم به یه اسم خوب فکر می کنیم. یه اسم که هم در فارسی و هم در زبونای دیگه تلفظش راحت باشه. و در فارسی و حداقل انگلیسی معنی بدی نداشته باشه. و صد البته اداره ثبت احوال عزیز مرحمت فرموده و اجازه بدن اسم بچمون رو خودمون انتخاب کنیم. واسه همین از همه دوستان عزیز خواهش می کنم لطف کنن و به ما در انتخاب این اسم کمک کنن.

* در ضمن این مساله که اداره ثبت احوال اجازه نمی ده هر اسمی رو روی بچت بذاری هم خودش کلی حرف داره ها. یکی از بستگان ما می خواست اسم دخترش رو بذاره میناز. اما چون کلمه می در اون بکار رفته بود بهش اجازه ندادن. آخه مگه شما نمی دونین شراب خیلی چیز بدیه. و چون پدر و مادر بچه به اندازه کافی شعور نداشتن که چی بده و چی خوب، اداره ثبت احوال زحمت کشیدن و راهنماییشون کردن. اونم راهنمایی از نوع اجباری. مثل عملکرد ستادهای امر به معروف و نهی از منکر. اینم خودش یه مدلشه دیگه... خدایا به همه مردم ایران صبر عطا بفرما

2009-04-20T00:38:00.000-07:00

سلام به همه دوستانی که اینجا واسه من کامنت گذاشتن. و تشکر خاص از آقای فرهاد که منو متوجه مشکل توی وبلاگ کردن. فکر کنم حالا دیگه نظر همه منتشر میشه و مشکل حل شده. می بخشید که با تاخیر بوده.

IELTS

2009-04-19T23:10:00.000-07:00

خوب برای بار دوم امتحان آیلتس رو دادم. نمی دونم به خاطر تجربه قبلی بود که اینقدر خیالم راحت بود یا به خاطر تغببرات هورمونی ناشی از حاملگی. به نظر خودم توی این دو سال هیچ اطلاعات خاصی به دانش انگلیسیم اضافه نشده چون تدریس نکردم و مطالعه خاصی هم به جز رمان و گاهی روزنامه نداشتم. اما به هر حال به نظرم از دفعه قبل آسونتر بود. البته خوب باید منتظر نتیجه موند و دید واقعا چیکار کردم. واسم جالب بود که توی بخش اسپیکینگ آقایی ممتحن با اینکه استرالیایی بود لهجش برام کاملا قابل فهم و راحت بود، در حالیکه توی ایران آقای ممتحن ایرانی بود اما من باید حسابی گوش می دادم که بفهمم چی میگه! البته نمره اون دفعه اسپیکینگم هشت شد . ببینم ایندفعه چند می شه.

من برگشتم

2009-04-13T04:11:00.000-07:00

سلام من برگشتم.
چه خبر؟ چون عجله دارم سریع می گم و می رم.
- عدم سو پیشینه رو گرفتیم. توی ایران هنوز مثل صد سال پیش همه دست و بال آدم رو سیاه می کنند واسه انگشت نگاری. اما خدا رو شکر تموم شد.
- ریز نمرات رو از دانشگاه گرفتیم که البته مثل همیشه در کمال همکاری پژوهش حاضر به مهر زدن نشد و گفت باید بره معاونت و ... . به همین دلیل هم دارالترجمه مدارک رو برا ترجمه قبول نکرد. هر چی هم ما گفتیم بابا ما مهر وزارت خارجه رو لازم نداریم نپذیرفتن و زیر بار نرفتن. حالا باید بدیم یک آقای مترجمی که مورد تایید وزارت امور خارجه کانادا هست و بابت هر صفحه خدا تومان ازمون می گیره ترجمه کنه. عیب نداره . تصمیم گرفتم هیچ استرسی به خودم وارد نکنم.
- از ایران بگم: بی نظمی تا دلت بخواد. رانندگی ها افتضاح . راستی مردم چرا دیگه مهربون نیستند؟ چرا اصلا به هم احترام نمی زارن؟ ...
- جمعه و شنبه امتحان آیلتس دارم. باید یکم بخونم. می بینید چقدر درسخون هستم...

فعلا همین. تا برگردم و خبرهای بعدی رو بدم.

2009-03-30T23:48:00.000-07:00

- اول از همه که نی نی جان ما حالش خوبه و بزنم به تخته یکمی عاقلتر شده و دیگه اذیت نمی کنه. فقط مشغول آفتاب بالانس زدن توی دل منه و هر چند لحظه یکبار می خوره به در و دیوار شکم من. وای به حالم اگه وقتی بدنیا می آد هم همینقدر شیطون باشه. (شنیدم باباش از اون بچه ها ... بوده ، بیچاره من)

- دیروز یکی از دوستای دوران دانشگاه رو بعد از شش سال پبدا کردم اونم اتفاقی توی فیس بوک. وای که چقدر خوشحال شدم. رفته آلمان و خواهر دوقلوش هم آمریکاست. کلی ذوق کردم از دیدنش. امبدوارم که همیشه و هرجا هست موفق باشه. اما یه سوال توی ذهنم بوجود اومد. نصف دوستا و بچه های دانشگاه ما از ایران رفتن. پس کی توی ایران مونده؟ و واقعا چرا؟

- چند روزیه که در کمال تعجب دبی داره چنان بارونی میاد که نگو. منم که عاشق بارون ، کلی کیف می کنم. واقعا هوای ملسیه. فقط امیدوارم با این هوا پروازمون به ایران کنسل نشه. البته اصولا با این مقدار بارندگی نباید همچین اتفاقی بیافته ولی پرواز آسمانه دیگه. هر چیزی ممکنه.

نظر کارشناسانه

2009-03-29T04:38:00.000-07:00

چرا بعضی از ما دوست داریم با همه چیز مخالفت کنیم بدون اینکه واقعا در موردش اطلاعات دقیق یا حداقل سر رشته ای داشته باشیم؟ چرا فکر می کنیم که خودمون همه چیز رو بهتر از بقیه می دونیم؟ واقعا تا حالا چند بار این طرز فکر باعث شده بی اطلاع بمونیم و ضرر کنیم؟ یا نه حتی حاضر نیستیم قبول کنیم که ضرر کردیم...
یه داستان واقعی بین دو تا خانم که هر دو منتظر ورود اولین بچشون هستند:
اولی- ...آره تربیت بچه خیلی کار سختیه. مخصوصا بچه اول که آدم هیچ تجربه ای نداره...
دومی- راست میگی. به نطر من آدم باید از نظر یه آدم کارشناس استفاده کنه. حداقل یکی که توی این زمینه مطالعه کرده و از ما خیلی بیشتر می دونه.
اولی- ...(سکوت)
دومی- من آقای دکتر... رو قبول دارم. به حرفاش گوش دادم و و از تجربیات و موفقیتاش خبر دارم. واسه همین یکسری از سی دی هاش که مختص تربیت بچه هست رو گرفتم و می خوام قبل از بدنیا اومدن بچه کامل گوش بدم...
شوهر اولی- حالا این دکتر ... کی هست؟ ... آها فکر کنم یکی دوبار توی تلویزیون دیدمش... اما خیلی می زنه تو ذوق مردم. این دیگه چه مدل روانشناسیه...
دومی- من که تخصصی ندارم اما شاید لازمه با بعضی مریض ها اینجوری حرف زد... بگذریم

چند روز بعد
شوهر اولی (بدون مقدمه)- راستی شب عید آقای دکتر... شما رو هم دعوت کرده بودن. خانم مجری ازش تعریف کرد اونم نه گذاشت و نه برداشت گفت: آره درسته.
اولی- واااا چه از خود راضی. خیلی آدم بیخودیه . خیلی از خودش منشکره.
دومی- ...(سکوت چون حرف زدن فایده ای نداره)
شوهر اولی (بعد از چند دقیقه و با حالت تمسخر)- آقای دکتر ... گفته پدر بچه باید فلان کار (مسخره) بکنه.
دومی-...(سکوت)
شوهر اولی (بعد از چند دقیقه و بازبا حالت تمسخر)- آقای دکتر ... گفته پدر بچه باید بهمان کارو (مسخره) بکنه.

خب نظر شما چیه؟ به نظر شما اون خانم اولی کار بدی کرد و یا حرف بدی زد که نظرش رو در مورد یه دکتر گفت؟ یعنی قصدش فخرفروشی بود؟ یعنی خواسته بود بگه من بهتر می دونم؟
من نمی گم که همه باید یک نظرو داشته باشند و مثلا از آقای دکتر... خوششون بیاد اما وقتی هیچ شناختی در مورد یه موضوع نداریم لازمه نظر بدیم؟ اصلا اینکه یک نفر آدم از خود راضی هست دلیله منطقی برای بد بودن اون آدمه؟ مثلا شاید خانم یه آدم بسیار بداخلاق باشه این یعنی لزوما خواننده خوبی هم نیست؟ واقعا معیار ما برای تشخیص شخصیت اجتماعی ، کاری و ... چیه؟ شما بگین...

دارم میرم به ایران

2009-03-29T03:46:00.000-07:00

- خوب بعد از اینکه قلبم ده بار اومد تو دهنم و برگشت، هفته پیش با زجر فراوان * به رییس مهربان اعلام کردم که هفته آینده برای گرفتن پاره ای از مدارک جهت ارسال به اداره مهاجرت باید به ایران برم که البته ایشون اول چک و جونه زد که نمی شه حالا توی همین تعطیلات بری (آخه ما با ایران کار می کنیم و توی این مدت کار کمه) یا نمیشه دو روزه بری و برگردی. آخه رییس جان مهربان ایران همون بصورت عادیش ادارات تعطیله دیگه چه برسه به ایام عید بعد هم دو روزه؟ آخه دوست عزیز اونجا ایران است و برای انجام هر کار معمولی کلی علافی. تازه من می ترسم توی همین یک هفته هم کارام جمع و جور نشه.
اما به هر حال موافقت کرد و من دوم آوریل عازم ایرانم و طبق معمول اولین چیزی که براش نقشه می کشم خوراکی های که باید بخورم. اوووووووومممممممممممم به به
*(توضیح اینکه رییس بنده در کنار محسنات فراروان یک عیب داره: اگه کارمندش بخواد بره مرخصی عزا می گیره)

من به راه راست هدایت نمیشم، لطفا زحمت نکشید

2009-03-23T23:05:00.000-07:00

بابا جون من به راست هدایت نمیشم. اصلا من ذاتا عاشق راههای کج هستم. ممکنه؟
قصه اینه: من الان دو ساله که دارم توی این شرکت کار می کنم. البته قبلش بگم که همکارای ایرانیم آدمهای خوش قلب و مهربونی هستند. اما متاسفانه یا خوشبختانه بسیار پایبند به دین مبین اسلام. البته هر کس آزاده به هر چی می خواد معتقد باشه همونطور که ما توی همین شرکت همکارهای هندی داریم که فکر کنم یک میلیون خدا رو می پرستند. اما...
اما مشکل اینجاست که این همکارهای بشدت مسلمان ما بسیار کاسه داغتر از آش تشریف دارند. اوایل که من تازه اومده بودم ، وقتی دیدن نماز نمی خونم فقط و فقط یک هفته تونستن دندون سر جیگر بذارن و چیزی نگن. اما بعد از یک هفته ، هر روز و هر روز در پنج نوبت از من علت رو می پرسیدن و من با لبخند سعی می کردم به خاطر احترام به عقایدشون دلیل اصلی رو نگم و با شوخی قضیه رو تموم می کردم. اما این مساله تموم شدنی نبود. خلاصه اینکه یک روز دیگه قاطی کردم و گفتم بابا مگه من از شما می پرسم واسه چی نماز می خونید؟ اگه میشه من به اسلام اعتقادی ندارم... وای وای چشمها بود که گرد شد و از حدقه دراومد. و سرها بود که به علامت تاسف تکون داده شد و در نهایت با ناراحتی از کافر شدن من دست از سرم برداشتن. البته همه به جز یک نفرشون که عین این دو سال ، مانند پیامبری با صبر و اراده سعی در هدایت من داره. اگه بخوام از دلایل و برهاناش برای بر حق بودن اسلام بگم ، میشه تکرار همون شعرهایی که در تمام طول مدرسه توی گوشمون خوندن. فقط برای حسن ختام آخرین مکالمه ای که با ایشون داشتم رو به عرض می رسونم.
...بعد از تکرار حرفهای همیشگی همکار فرمودند:
- من واقعا برای تو متاسفم که اینطور در مسیر غلط افتادی
اینجانب که دیگه رودربایستی رو کنار گذاشتم:
-من هم واسه تو متاسفم که هر چی از بچگی توی گوشت خوندن رو بدون فکر قبول کردی
همکار با ناراحتی:
- من دارم راه است رو میرم چون بدستور قرآن عمل میکنم.
- کی گفته همه دستورات قرآن درسته؟
- قرآن یک کتاب آسمانیه و از طرف خداست پس همه چیزش رو باید پذیرفت
- کی گفته از طرف خداست
- حضرت محمد که رسول و فرستاده خداست
- که گفته که محمد از طرف خدا اومده
-خودش
- عجب دلیل محکمی. پس من هم از طرف خدا اومدم. به من ایمان میاری
- استغرالله (از نوع غلیظ) . محمد معجزه داشت ، کتاب آسمانی داشت. همه اونهایی که باورش نکردن بعدها بهش ایمان آوردن. رفتار و منش اون پیامبر گونه بود ... همه اینها توی کتابهای معتبر تاریخی اومده
- خوب خلاف اون هم در بسیاری از کتابها اومده. تضادهای موحود در قرآن هم در بسیاری از کتابها اومده. چرا اونها رو قبول نمی کنی.
- هر کس که به محمد و قرآن شک کنه از دین خارج و کافره (با عصبانیت) به تو دیگه امیدی نیست.
آره همکار جان من هم که از اول دارم همینو می گم. به من امیدی نیست. بی زحمت جریان امید خود را از اینجانب قطع بفرمایید. متشکرم.

یکم دلداری

2009-03-22T01:28:00.000-07:00

همین الان رییس گلم اومد و سال نو رو با روی بسیار خوش بهم تبریک گفت . این باعث شد که حالم بهتر بشه. و خدا رو بخاطر داشتم همچین رییسی خیلی شکر کنم. قبلا به خودش گفتم اما دوست دارم اینجا هم اینو بنویسم:
امیدوارم خدا بهش سلامتی و برکتی به بزرگی قلب مهربونش بده.
واقا گاهی یک لبخند و یا یک برخورد خوب چقدر می تونه دل آدمها رو شاد کنه. کاش همه این کم هزینه ترین کمک رو به دور و بریهامون می کردیم.

من خسته ام

2009-03-22T00:55:00.000-07:00

توی این پست فقط می خوام غرغر کنم. اصلا هم حاضر نیستم به خاطر تمام چیزهایی خوبی که دارم شکر کنم. آخه من خستم. چهار ماهه که حالت تهوع دارم. نهایتا حالم با زور دارو پنج روز خوبه بعد دوباره روز از نو روزی از نو. حتی یک گرم وزن اضافه نکردم که هیچ وزنم کم هم شده. دکترم میگه این حالت ها نهایتا تا چهار ماه ادامه داره. اما من دارم ماه پنجم رو تموم می کنم. خستم. دلم میخواد می تونستم از کارم بیام بیرون. رییسم فوق العاده آدم خوبیه. اما آخه من خودم از اینکه توی این چند وقته چهار بار مرخصی استعلاجی گرفتم خجالت می کشم. واسه همین دفعه قبل که دکتر خواست واسم استراحت بنویسه ، قبول نکردم. اما احساس می کنم یه سرنگ بزرگ زدن بهم و همه انرژیم رو کشیدن. هر چی می خورم (گلاب به روتون...) . خدایا دلم میخواد استراحت کنم. دلم می خواد خونه بمونم و به هیچی فکر نکنم. فقط به فکر خودم و بچم باشم. اما نمیشه...
از غر زدن خیلی بدم میاد. همیشه سعی کردم با کوچکترین چیزی خوشحال باشم. اما دیدین گاهی وقتا آدم احساس می کنه که دیگه نمی کشه. کاش می شد این باری که روی شونمه زمین بذارم. بی فکر ،بی نگرانی... خدایا اگه قراره صدامو بشنوی الان وقتشه...

سال نو مبارک

2009-03-21T22:20:00.000-07:00

سلام
سال نو همگی مبارک. البته با تاخیر، هر کاری می کردم نمی تونستم وارد وبلاگم بشم. امیدوارم یه سال پر از سلامت و خوشی برای همه باشه.

بوی عیدی

2009-03-10T05:13:00.000-07:00

ده روز دیگه عیده. باورم نمی شه. یک سال دیگه چقدر زود گذشت . یکدفعه هزار تا خاطره میاد تو ذهنم. یاد شعر فرهاد می افتم که چه بجا و زیبا گقته:
بوی عیدی بوی جوب ، بوی کاغذ رنگی
بوی تند ماهی دودی وسط سفره نو
بوی یاس جانماز ترمه مادربزرگ
با اینا زمستونو سر می کنم
با اینا خستگیمو در می کنم
شادی شکستن قلک پول
وحشت کم شدن سکه عیدی از شمردن زیاد
بوی اسکناس تا نخورده لای کتاب
با اینا زمستونو سر می کنم
با اینا خستگیمو در می کنم
فکر قاشق زدن یه دختر چادر سیاه
شوق یک خیز بلند از روی بوته های نور
برق کفش جفت شده تو گنجه ها
با اینا زمستونو سر می کنم
با اینا خستگیمو در می کنم
عشق یک ستاره ساختن با دولک
ترس ناتموم گذاشتن جریمه های عید مدرسه
بوی گل محمدی که خشک شده لای کتاب
با اینا زمستونو سر می کنم
با اینا خستگیمو در می کنم
بوی باغچه بوی حوض عطر خوب نسرین
شب جمعه پی کابوس توی کوچه گم شدن
توی یه جوب لاجوردی هوس یه آبتنی
با اینا زمستونو سر می کنم
با اینا خستگیمو در می کنم

نوروز همه پیشاپیش مبارک

اندر احوالات نوزاد گرامی

2009-03-10T04:08:00.000-07:00

همونطور که قرار بود روز شنبه برای پرده برداری از جنسیت جناب بچه به همراه پدر گرامی رفتیم دکتر. با شوق و ذوق بسیار زیاد به مانیتور سونوگرافی زل زده بودیم و گوشمون پیش دکتر بود که جنس ایشون رو اعلام کنه...دکتر بیچاره هیچ اون گوشت کوبو روی شکم ما چرخوند اما مگه این بچه چش سفبد محل گذاشت. از همون اول باسن مبارکو پایین و سرو بالا نگه داشته بود و هر کاری دکتره کرد اصلا تکون نخورد که نخورد. چنان محترم و متین سر جاش نشسته بود ... خلاصه والدین گرامی خیلی ضایع شدن و دست از پا درازتر از مطب بیرون اومدن. البته دکتره برای دلخوشی ما یه حدسایی زد اما گفت که اصلا مطمئن نیست: احتمال دختر بودنش بیشتره. اما این که نشد جواب.
اما فسقلی خودش ضرر کرد. چون قول داده یودیم اگر جنسیتش معلوم بشه بریم براش چند دست لباس خوشگل بخریم. اما حالا دیگه نمی خریم. تازه باباش هم گفته تا بمون نگه چیه ، باهاش قهره. حالا دبگه خودش می دونه.

کرگدن؟

2009-03-09T06:10:00.000-07:00

فکر کنم اولین فکری که بعد از شنیدن اسم کرگدن به ذهن می رسه پوست کلفتی باشه که در اون صورت یک نسبتی بین من و جناب کرگدن وجود داره. قصه اینه که توی این سه ماهه آخر حاملگی هر روز پوست اینجانب کنده شده از شدت ضعف و (گلاب به روتون) تهوع. در حدی که واقعا گاهی روزا به گریه افتادم و به خودم قول دادم که اگه اوضاع مالی یه کوچولو بهتر بشه دیگه به هیچ عنوان نمی رم سر کار. بخصوص اینکه دکتر هم بهم گفته بدلیل کاهش وزن و اخیرا آهن خون بهتره استراحت کنم...
آما...
اما امروز (که نمی دونم به خاطر قرص ضد تهوع بود یا بچه جان رخصت دادن) حالم خوبه و تونستم با موفقیت مقادیری غذا و تنقلات بخورم ، پوست کنده شده در عرض سه ماه، به سرعت در اومد و اون هم از نوع بسیار کلفت. و خوشحال و خندان و از اون مهمتر راضی، تصمیم به ادامه کار تا چهار ماه آینده گرفتم...
الان هم در کمال خوشحالی و رضایت باید این پست رو نصف و نیمه ول کنم و برم چون همسر عزیز اومده دنبالم.

از اینور و انور

2009-03-01T04:45:00.000-08:00

خوب ته و توی قضیه امتحان آیلتس رو در آوردم. همه صاحب نظران متفق القول می گن که بهتره نتیجه امتحان جدید رو بفرستم و ریسک نکنم. ای خدا ... باشه اینم صبر...

هنوز هیچی صد درصد (نه به داره نه به باره) نشده ، هر روز صبح بغض می کنم و دلم برای عزیزام تنگ می شه. گاهی وقتا آرزو می کنم که مثل خیلی ها اینقدر به خانوادم وابسته نبودم . وقتی تصمیم گرفتیم بیام دبی همش به خودم می گفتم خوب هر وقت اراده کنن میان پیشم. البته میان اما شاید باورتون نشه حتی وقتی اینجان دلم پر می شه از غصه رفتنشون. وقتی به کانادا رفتن فکر می کنم سعی می کنم به خودم بقبولونم که آدم باید واسه پیشرفت یکم سختی رو تحمل کنه. اما دوری خیلی سخته. من عاشق پدر و مادرم هستم. مردم از بس غصه روزایی رو خوردم که بدون حضور اونا میاد و میره. برادرام و دو تا برادرزاده عزیزتر از جونم. خانواده شوهرم که اینقدر مهربونن. کاش می شد هر چی زودتر همه دور هم جمع باشیم.

اما باید مصمم باشم (یعنی مثل همیشه سمج). یکم مثبت اندیشی و اراده لازمه. به امید خدا همه بزودی دور هم جمع میشیم. من مطمئنم. این خط / این هم نشون ೮ ೪

دیگه چه خبر؟ آها نی نی سیبی ما که این هفته داره می شه اندازه آواکادو هم حالش فکر کنم خوبه و هنوز کماکان به بدجنسی ادامه میده و حال من مظلوم رو بد می کنه. شنبه آینده نوبت دکتر دارم که احتمالا معلوم میشه پسره با دختر. یعنی به نفع خودشه که معلوم بشه وگرنه می رم و هر رنگ لباس که دلم خواد براش می خرم . کاری هم ندارم دخترونست یا پسرونه.

خبر توپ

2009-02-26T04:31:00.000-08:00

سلام
بالاخره نامه درخواست مدارک برای ما هم اومد. از خوشحالی نمی دونم چیکار کنم. وقتی بر می گردم و به عقب نگاه می کنم ، میبینم تمام اتفاقاتی که توی دو سال گذشته افتاد و شاید اون موقع باعث ناراحتی ما شد (چون فکر می کردیم پروسه مهاجرتمون داره عقب می افته) ، در واقع مسیر ما رو تقریبا چهار سال کوتاهتر کرد. خدارو شکر.
بگذریم . نامه ما دوم فوریه به کانادا رسید و اونها هم خیلی سریع یعنی دهم فوریه جواب دادن. که البته تا به امارات برسه شده بیست و یکم و تا مسوول صندوق پستی خیلی باهوش و زرنگ ما با کلی التماس من بره نامه رو بیاره ، شد امروز. ما تا صد و بیست روز مهلت داریم مدارکمون رو آماده کنیم. خیلی ذوق دارم.
البته امتحان آیلتس من اوایل آوریل هست. نمی دونم میشه نتیجه امتحان قبلی رو قرستاد و توضیح داد که برای امتحان جدید هم اقدام کردم؟ نمی دونم. حالا باید برم ته توشو در بیارم.

خبر خوب

2009-02-19T04:32:00.000-08:00

ساعت چهار و نیمه پنجشنبه ست. طبق معمول شرکت خلوته و نیمی از همکارها به دلیل نصف روز بودن یا جیم شدن توی دفتر نیستن. اما رییس جان من هست پس من هم باید بمونم. همسر جان امروز زود در رفته . الان زنگ زد و گفت داره توی مرکز خرید می چرخه. کاش منم می تونستم برم. یک دفه انگار انرژیم از بین رفت. تقصیر لیموی فسقلیه. البته فکر کنم این هفته دیگه کم کم شده سیب.

از این که بگذریم دیشب یه خبر خیلی خوب شنیدم. نامه درخواست مدارک برای دوست عزیزم مرجان رسید. تقریبا دو سال پیش اقدام کردن. خیلی منتظر بودن . من که خیلی خوشحال شدم. شروع کردم نقشه کشیدن که آی چی میشه کارمون با هم ردیف بشه. البته دوستای دیگه هم دارم که منتظر جواب هستند. براشون دعا می کنم که کارشون زودنر درست بشه.
کاش برادرم اینا هم اقدام می کردن. خیلی بهشون می گم اما یکم تنبلن. البته فکر می کنم به خاطر مشکل زبانشون هم یکمی می ترسن. اما اگه اونها هم بیان به اضافه مامان و بابا دیگه همه چیز عالی میشه. (حالا یمی نیست بگه اول خوت برو بعد) . اما من می دونم که درست می شه. اصلن امکان نداره واقعا یکی یه چیزیو بخواد ، برنامه ریزی هم بکنه و بدست نیاره.
انشالله همه به آرزوهاشون برسن.

از اینور و انور

2009-02-17T03:36:00.000-08:00

امروز چک مربوط به تقاضای اول مهاجرتمون برگشت. خدا رو شکر. سریع رفتم خوابوندمش تو حساب البته گفتن یک ماه طول می کشه که بیاد تو حساب . نمی دونم چرا.

دیگه اینکه از دیروز تا حالا حالم نسبتا بهتر شده و نی نی دیگه کمتر اذیت می کنه. این هفته سایز فسقلی به اندازه یه لیمو هست...عزیزم. هفتم مارچ که برم پیش دکتر هفته هفدهمه و احتمالا پسز و دختر بودنش معلوم میشه. من که اصلا صبر ندارم. آخه می خوام براش برم خرید. بهنام (شوهری) میگه هنوز جنسش معلوم نیست نیم وجبی کلی لباس داره. البته خودش هم صبر نداره. دو تا اسم هم براش انتخاب کردیم. یه پسر یه دختر. الهی بچم...

دیگه اینکه مامانم پاشو کرده تویه کفش که عید باید بیان ابران. اما نمی دونم رییس جان اجازه می ده یا نه. خودم هم خیلی دلم می خواد برم. تا ببینیم چی میشه.

خبر تازه از مهاجرت

2009-02-12T03:57:00.000-08:00

امروز از صبح به خاطر این فسقلی حالم حسابی بد بود. شنبه که رفتم پیش دکترم گفت که وزن کم کردم و باید مراقب باشم. جالب اینجاست که فقط نگران این یه وجبی هستم نه خودم. به این می گن یه مادر فداکار... فقط امیدوارم که این حالت ها زودتر خوب بشه.

از این که بگذریم یه خبر دیگه که امروز توی ایرانتو خوندم: " وزیر امور مهاجرت جناب آقای فینلی در مورد ارتباط بیکاری های اخیر و میزان پذیرش مهاجر در آینده صحبت کرده بود و اینکه ممکنه برای جلوگیری از افزایش میزان بیکاری مهاجر کمتری بپذیرن."

ای خدا این آقای فینلی هم وقت گیر آورده . هی میاد میره روی اعصاب ما. بابا تو رو به هر کی می پرستی یه چنر وقت دندون رو جیگر بزار تا کار ما تموم بشه. حالا انگار ما که اقدام کردیم کارمون همین امروز و فردا درست می شه و توی همین بحران میریم کانادا. بابا ما اصلا قول می دیم صبر کنیم وضع خوب شه بعد بیایم... اگه گذاشتن راحت به کانادا برسیم.

تلاش دوباره

2009-01-28T02:10:00.000-08:00

خوب هفته پیش بلاخره جواب درخواست ما برای گرفتن اقامت کانادا اومد... درخواست رد شده بود. البته به نظر من یکم عجیبه چون لیست وظایف اصلی من کاملا با یکی از شغل های توی لیست سی و هشت تایی می خونه. اما به هر حال شمارشو اشتباه نوشته بودم.
پس دورباره روز از نو...
نمی دونم این عادت خوبیه یا نه. اما من وقتی دنبال به دست آوردن چیزی باشم نمام تلاشمو می کنم. به این راحتی ها کوتاه نمی آم. واسه همین هم دوباره فرم پر کردم و با شماره کار درست فرستادم بره. بنا به قوانین جدید دیگه همه کارگران ماهر باید درخواستشون رو به سیدنی در استان نوا اسکوشا در کانادا بفرستن. امیدوارم این موضوع باعث سریع تر انجام شدن کارها بشه.
حالا دوباره انتظار برای رسیدن جواب به امید حدا مثبت.

2009-01-12T22:03:00.000-08:00

نمی دونم از کجا شروع کنم. توی این چند وقته اینقدر اتفاق افتاده که سخته یدفعه همشو گفت. اول اینکه وضعیت پرونده مهاجرتی ما توی وب سایت بعد از انتشار لیست مشاغل یهو از این پراسس تبدیل شد به دسیژن مید (تصمیم گرفته شد). اما الان سه هفته از این تصمیم گیری می گذره ولی ما نامه ای دریافت نکردیم. دیگه دل تو دلم نیست. حدسم اینه که فایلمون رد شده. اما مطمئن نیستم. باید نامه بیاد تا دوباره اقدام کنم و با شغل مدرس زبان که تو لیست جدید هست و من توی فایلم ازش اسمی نبرده بودم از اول شروع کنم. این یه استرس.

اما خبری که باعث خوشحالیم شد: دارم مامان میشم. الان هفته نهم هست و البته همون سرگیجه و تهوع صبح رو دارم. اما حس جالبیه. خیلی فکر می کنم به این که بچم شکل کی می شه. اصلن پسره ، دختره؟ ...

و اما... آخرین خبر. بحران جهانی به امارات هم رسید. اونم چه رسیدنی. شرکتها دارن یکی یکی تعدیل نیرو می کنن. و 200 تا 300 تا کارمنداشون رو اخراج می کنن. ما هم هی استرس داریم که حالا نوبت ما کی میشه.

خلاصه که این استرس داره منو خفه می کنه. اصلن نمی تونم آروم باشم. اما کاری هم از دستم بر نمی آد. باید دید خدا چی می خواد...